Tygodnik Powszechny Nr 14/2025

Danuta Stenka: Jesienna słota, jadę tramwajem do pracy i myślę, że oto jestem na piku mojego życia, a teraz czeka mnie już tylko zsuwanie się, jak mawiał mój kolega „do piórnika”. Podchodzę do mojego ówczesnego Teatru Dramatycznego, który mieści się w Pałacu Kultury, otwieram ogromne pałacowe drzwi i nadziewam się na wychodzącego Jurka Satanowskiego, który patrzy na mnie i mówi: „Coś się stało?”. Ja: „Kończę dziś trzydziestkę”. Na co on: „Kobieto! Wszystko, co najpiękniejsze, dopiero przed tobą!”. 

W numerze także: Kiedy Jan Paweł II zaczął nam znikać? Jak to się stało, że konstrukty przesłoniły osobę? * Czy rynek książki czeka rewolucja? * Reportaż Antoniny Palarczyk z Ukrainy * Fenomen wydawnictwa ArtRage