Reklama

Wojciech Bonowicz / Fot. Grażyna Makara

Poeta, publicysta, stały felietonista „Tygodnika Powszechnego”. Jako poeta debiutował w 1995 tomem „Wybór większości”. Laureat m.in. nagrody głównej w konkursach poetyckich „Nowego Nurtu” (1995) oraz im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (1995), a także Nagrody Literackiej Gdynia w kategorii „poezja” (2007) za tom „Pełne morze”. Był też nominowany do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius” (za tom „Polskie znaki”) oraz dwukrotnie do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej ( za tomy „Echa” i „Druga ręka”). Autor biografii „Tischner” (2001, nominacja do Nagrody Literackiej NIKE), tomu gawęd „Kapelusz na wodzie” (2010), książek-wywiadów (m.in. z Michałem Hellerem i Wojciechem Waglewskim), a także książek dla dzieci. W 2012 roku odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Listę nagród oraz nominacji dla Wojciecha Bonowicza znajdą Państwo tutaj.

Kontakt z autorem: bonowicz@tygodnik.com.pl

Artykuły

18.01.2021
Śnieg to bajeczka, albo raczej długa i rozległa opowieść o spełnionych obowiązkach i spokojnym śnie zmęczonego świata.
28.12.2020
Ktoś włożył nasze osiedle do pudełka, a w przestrzeń między domami napchał waty. Kiedy nakrył pudełko wieczkiem, zrobiło się naprawdę ciemno. Świecimy, ale trochę bezradnie, światło dociera...
07.12.2020
Nie chcę wracać do normalności. Co to, to nie. Chcę przejść do świata, w którym więcej ludzi będzie miało poczucie sensu tego, co robi.
30.11.2020
Nadzieja bierze się z uczestnictwa.
30.11.2020
„Nadzieja u Tischnera to nie klajster rzeczywistości, ale coś, co układa tę rzeczywistość i nadaje jej sens”, mówiła podczas jednego z webinarów filozofka Maria Karolczak.
23.11.2020
No więc – bicie. Trzeba bić. Jak władza nie bije, to społeczeństwu wątroba gnije. Jak inaczej nauczyć młodszych, żeby szanowali starszych? Tylko siłą.
09.11.2020
Pandemia uświadomiła nam, że jakość rządów to sprawa życia i śmierci.
26.10.2020
Dzień taki piękny, że właściwie nie powinno się pisać, tylko oglądać.
26.10.2020
Ks. prof. Michał Heller, kosmolog i filozof: Gdy myślę o takich rzeczach jak nieskończoność, wieczność, ale nie naukowo, tylko pozwalam sobie na filozoficzną kontemplację, to czasem czuję,...
12.10.2020
Kiedy mówię: „nie mam czasu”, jestem trupem. Najbardziej zajętym trupem pod słońcem, trupem, który pędzi. Jeśli rzeczywiście nie mam czasu, to znaczy, że umarłem.

Strony

Książki