Reklama

Pisarka i reporterka związana z „Życiem Warszawy”, „Polityką” i „Gazetą Wyborczą”, a od grudnia 2020 r. felietonistka „Tygodnika Powszechnego”. Laureatka wielu nagród, odznaczona Orderem Ecce Homo za „popularyzację uniwersalnych wartości moralnych”, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, oraz złotym medalem Zasłużona Kulturze Gloria Artis.

Autorka słynnego wywiadu z Markiem Edelmanem „Zdążyć przed Panem Bogiem” (1977) oraz licznych reportaży, które wydano jako „Trudności ze wstawaniem” (1990), „Taniec na cudzym weselu” (1994), „Dowody na istnienie” (1996), „Tam już nie ma żadnej rzeki” (1998), „To ty jesteś Daniel” (2001), „Żal” (2007), „Biała Maria” (2011). Autorka dwóch minipowieści „Okna” (opisującej czasy stanu wojennego i procesu o zabójstwo Grzegorza Przemyka) i „Sublokatorka” (historia dwóch kobiet: Żydówki Marty i Polki Marii, rozgrywająca się od II wojny do lat 1980). Ukazały się również jej reportaże książkowe: „Wyjątkowo długa linia” (2004), „Król Kier znów na wylocie” (2006), „Różowe strusie pióra” (2009), a ostatnio książka „Synapsy Marii H.” (2020) oraz zbiór tekstów „Smutek ryb” (2020) wydawanych w „Wiadomościach Wędkarskich”, dla których Krall pisała po odejściu z „Polityki”. Przez kilka lat związana z zespołem filmowym TOR, jej teksty były podstawą scenariuszy filmowych, m.in. Krzysztofa Kieślowskiego.

Fot. dekalogwartosci.com / Andrzej Wiktor

Artykuły

12.04.2021
Poznałam ich tego samego dnia. Ją rano, jego przy obiedzie w zakopiańskiej Halamie, w domu ZAiKS-u. Byłam pod wrażeniem porannego spotkania i powiedziałam o tym panu Pawłowi (syn reżysera...
29.03.2021
Zadzwonił, chce przyjść. Dobrze, że już telefon miałam. Dawniej wpadał bez uprzedzenia i jak nie było mnie w domu, zostawiał kartkę w drzwiach. Że ma sprawę. Ma pomysł. Ma cytryny. Nic nie...
15.03.2021
Wesoły” Burzliwie było. Na wszystkich posierpniowych zebraniach było bojowo i burzliwie. Ludzie rwali się do głosu i nie słuchali wyjaśnień. Nie o to chodziło, żeby słuchać, tylko żeby...
01.03.2021
Poznałam ich tego samego dnia. Ją rano, jego przy obiedzie w zakopiańskiej Halamie, w domu ZAiKS-u.
15.02.2021
Zeszli z barykad, cokołów i scen. Niczego nie udają, są zmęczeni. Nie to, że ich podglądam. Po prostu – jestem w pobliżu. Tak się złożyło, że jestem. Płaczą. Różnie – z błahych powodów,...
01.02.2021
Siedzi w pociągu, przy oknie. Patrzy na ojca. Ojciec stoi na peronie, nosi polowy mundur, pierwszy raz widzi go w takim mundurze. W przedziale siedzą dzieci i żony oficerów. Pociąg...
20.01.2021
Ubrano ją pośpiesznie i wyprowadzono na ulicę. Był mróz. Przyszło jej do głowy, że powinna się pożegnać chociaż z Wojtkiem. Nie ma Wojtka, powiedział czyjś głos. Wojtek wisi na balkonie.
28.12.2020
DŻINSY Sekretarz zabębnił palcami po biurku i uśmiechnął się serdecznie. – Towarzyszko G., słyszeliście o stachanowcach? – Co macie na myśli, towarzyszu sekretarzu? – spytała towarzyszka G...
14.12.2020
Jak wiadomo, Bóg nie podejmuje dyskusji na temat swojej sprawiedliwości, ale na takie załatwianie z sobą porachunków nie może się nie godzić”. (Ma na myśli porachunki z Bogiem Marka...
30.11.2020
Nie jest pewne, czy Maria H., jedna z dwóch bohaterek „Synaps Marii H.” (ta starsza, z getta i z wieży World Trade Center), przeczytała książkę. Podobno zajrzała do niej. Podobno...

Strony