Ludus Coriovalli. Dzięki AI możemy zagrać w starożytną rzymską planszówkę

Między wiekiem II a IV naszej ery w „grę z Coriovallum” grali mieszkańcy rzymskiej osady na terenie dzisiejszej Holandii. Planszę do niej znaleziono jeszcze w XIX w., ale dopiero teraz odkryto jej zasady.
Czyta się kilka minut
Gra z Coriovallum // Fot. CC BY 4.0.
Gra z Coriovallum // Fot. CC BY 4.0.

Dziesięć pól, piętnaście łączących je linii, cztery pionki po jednej stronie, dwa po drugiej. Gracze poruszają się na zmianę, przeskakując jednym pionkiem na sąsiadujące pole, wzdłuż linii wyznaczających dopuszczalne ruchy. Cel: gracz z większą liczbą pionków ma doprowadzić do blokady przeciwnika. 

Czym jest Ludus Coriovalli

Między wiekiem II a IV naszej ery w „Ludus Coriovalli”, czyli w „grę z Coriovallum” (nazwa jest współczesna) grali mieszkańcy założonej przez Rzymian osady na terenie dzisiejszego Heerlen w Holandii. Trzykilogramowy kawałek wapienia, pozyskany w kamieniołomie w Norroy w północno-wschodniej Francji, na którym wyryto pola służące jako plansza do gry, znaleziono jeszcze podczas wykopalisk w XIX w. Znajdującemu się w zbiorach Het Romeins Museum artefaktowi przyjrzeli się Walter Crist z Uniwersytetu w Lejdzie i współpracownicy. Wyniki swoich analiz opisali w czasopiśmie „Antiquity”.

Wykorzystując system Ludii, który pozwala na tworzenie własnych gier planszowych – i już wcześniej był wykorzystywany do rekonstrukcji starożytnych gier odkrywanych przez archeologów – przy użyciu sztucznej inteligencji badacze przetestowali 130 prawdopodobnych zestawów reguł „Ludus Coriovalli” i sprawdzili, który z nich najbardziej odpowiada śladom pozostawionym na planszy przez starożytnych graczy. 

Jak sztuczna inteligencja pomogła zrekonstruować zasady gry 

Pod uwagę brano głównie dwa typy gier – takie, w których celem jest ustawienie obok siebie sekwencji (np. trzech) pionków, oraz takie, w których chodzi o zablokowanie przeciwnika. Ślady zużycia planszy pokazały, że najbardziej prawdopodobny jest właśnie ten drugi typ gry. Choć badacze nie wiedzą, czy rozgrywka trwała aż do zablokowania rywala, przez określoną liczbę tur czy do uzyskania blokady na konkretnych polach.

Badacze zaznaczają, że Ludus Coriovalli przypominało skandynawską „Haretavl” („Zając i psy”), w której gracz kontrolujący jednego pionka próbuje wyrwać się obławie przeciwnika, który posiada trzy pionki. Reguły „Haretavl” opisano w wieku XIX, ale najstarsze plansze do tej gry pochodzą ze średniowiecza. Zarówno w Haretavl, jak i w Ludus Coriovalli zagrać można na portalu internetowym ludii.games.

Cały artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.

Najlepsza oferta

Czytaj 1 miesiąc za 1 złotówkę dzięki promocji z

  • Nieograniczony dostęp do treści w serwisie i wersji audio artykułów
  • Tematyczne newslettery i dodatkowe publikacje tylko dla subskrybentów
  • 29 zł miesięcznie po miesiącu promocyjnym. Rezygnujesz, kiedy chcesz

Najniższa cena przed promocją 29,90 zł

Wypróbuj TP Online: 7 dni za darmo

  • Nieograniczony dostęp do treści w serwisie i wersji audio artykułów
  • Tematyczne newslettery i dodatkowe publikacje tylko dla subskrybentów
  • 29 zł miesięcznie po zakończeniu okresu próbnego
  • Wymagane podpięcie karty. Rezygnujesz, kiedy chcesz

TP Online: Dostęp roczny online

Ilustracja na okładce: Przemysław Gawlas & Michał Kęskiewicz dla „TP”

Artykuł pochodzi z numeru Nr 08/2026

W druku ukazał się pod tytułem: W co grali starożytni Rzymianie