Reklama

Beckett towarzyski

Beckett towarzyski

07.11.2006
Czyta się kilka minut
Spektakl Antoniego Libery to zagadkowa hybryda. Ni to teatr, ni to akademia; ni to impreza zawodowa, ni to amatorska. Pytanie o kryteria, jakie należy tu stosować, jest podstawowym wyzwaniem dla widza.
Bronisław Maj i Józef Opalski w spektaklu Libery
N

Na spektakl składają się trzy jednoaktówki Becketta: "Fragment dramatyczny II", "Kroki" oraz "Partia solowa". Reżyser nie łączy ich, jedna część następuje po drugiej jak trzy oddzielne etiudy. Są oczywiście punkty wspólne - te same jednak można znaleźć na przestrzeni całej twórczości dramatycznej Becketta. O takim a nie innym wyborze zadecydować musiały zatem prywatne sympatie reżysera. I dobrze. Utwory te niezwykle rzadko goszczą na scenie, wypada więc tylko przyklasnąć.

Powstaje jednak pytanie, dlaczego nie poprzestano na jednym dramacie, a wystawiono od razu trzy. Chęć popularyzacji? Być może, ale główny powód jest chyba bardziej prozaiczny: są to utwory krótkie. Który teatr podejmie ryzyko zaproszenia widzów na półgodzinną imprezę? I który widz zgodzi się kupić bilet na taki drobiazg? Beckett - nie dość że geniusz, to jeszcze noblista - ale nawet jego...

4848

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]