Reklama

Święty gniew

Święty gniew

14.08.2005
Czyta się kilka minut
Moraliści mówią o dwóch rodzajach gniewu: niesłusznym i nieopanowanym, pełnym złości, niszczącym (również wnętrze człowieka zagniewanego) - to jeden z grzechów głównych; oraz słusznym, który pojawia się jako reakcja na zło i wyrzeka się nienawiści - taki gniew nazywamy nieraz świętym. Klasycznym przykładem świętego gniewu jest ewangeliczna scena wypędzenia przekupniów ze świątyni.
J

Jezus rozgniewał się, bo widział ,,blask" - obecność Boga (w świątyni, a może i w sercach ludzi, którzy, będąc tak blisko, przestali o niej myśleć). Bronił tego, co święte - przed profanacją. A jednocześnie bronił nas samych: chciał usunąć przesłonę, zwrócić uwagę, wstrząsnąć...

Zareagował wtedy podobnie (chyba) jak Mojżesz zstępujący z góry Synaj. Prorok trwał jeszcze w zachwyceniu, kiedy ujrzał złotego cielca i swoich braci, którzy martwym fetyszem zastąpili Żywego Boga. ,,Rozpalił się wówczas gniew Mojżesza i rzucił z rąk swoich tablice, i potłukł je u podnóża góry" (Wj 32, 19).

***

Nie przypominam sobie, żeby Karol Wojtyła, etyk, zajmował się kiedykolwiek kwestią gniewu i jego rodzajów. Ale jest w ,,Elementarzu etycznym" ciekawy tekst o ,,problemie walki". Można go chyba, przez analogię, odnieść do...

5574

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]