Reklama

„Preludia”

„Preludia”

25.03.2008
Czyta się kilka minut
Alexandre Tharaud odbrązawia Fryderyka Chopina. Chętniej dyskutuje z tradycją wykonawczą, rzadziej poddaje się powszechnie obowiązującym kanonom interpretacyjnym. Dlatego muzyka polskiego kompozytora pozbawiona jest u niego emfazy, nachalnej emocjonalności, teatralnych westchnień i taniego sentymentalizmu.
"Preludia", okładka
N

Nie jest przy tym Chopin pod palcami Tharauda pozbawiony ekspresji, naturalnej dozy nostalgii i uczuciowości. Wręcz przeciwnie. Introwertyzm francuskiego pianisty, jego pełen szacunku dystans do muzyki Chopina, próba spacyfikowania zawartych w partyturze afektów - wywołuje nadspodziewane napięcia i dramaturgiczne wahania.

Nagrane właśnie przez Alexandre'a Tharaud 24 Preludia opus 28 nabierają zatem innego wymiaru. Jakby pianista w Chopinowskim idiomie doszukiwał się barokowej motoryki i klasycystycznej symetrii, późnoromantycznego rozmachu i impresjonistycznej gry kolorów. Niekiedy więc słychać suchą i ascetyczną narrację bachowską (Preludium nr 3), czasem burzliwe i masywne brzmienia rodem z miniatur Siergieja Rachmaninowa (Preludium nr 1, 14, 16), innym razem subtelne cieniowanie barw zapożyczone z muzyki Claude'a Debussy’ego (Preludium nr 7, 23).

...
1443

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]