Ileż to już razy pisano o nim: "kino jest jego religią"? Jak bardzo wrosła w świadomość widza prywatna mitologia tego twórcy: drobnego, astmatycznego chłopca z nowojorskiej Małej Italii, który służył do Mszy, spędził rok w seminarium duchownym, po czym zakochał się w dziewczynie i odkrył, iż jego prawdziwą świątynią jest kino? "Gangster i ksiądz" - tak zwykło się określać iście schizofreniczną osobowość twórczą Martina Scorsesego, który przyglądając się z bliska szaleństwu i przemocy, widział w nich nie tylko kryminalny folklor ulicy, ale prawdziwą naturę człowieka - błądzącego, niedopasowanego do swojej grupy społecznej, walczącego ze swymi obsesjami. Zawsze jednak, czy to kręcąc "Wściekłego byka", czy "Wiek niewinności", czy "Gangi Nowego Jorku", czuł się spadkobiercą dawnego kina, a może nawet wdzięcznym dłużnikiem jego rozmaitych tradycji. Swój dług zwykł oddawać z nawiązką, trawestując po swojemu hollywoodzkie motywy: kina gangsterskiego, musicalu, westernu, cytując obficie swoich ulubieńców, z Hitchcockiem czy Johnem Fordem na czele.
„Tygodnik Powszechny" – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 13/2010
