Reklama

Upiory, lalki i ludzie

Upiory, lalki i ludzie

04.05.2006
Czyta się kilka minut
23 maja minie stulecie śmierci Henrika Ibsena - jednego z najczęściej granych dramaturgów w historii. Podobnie jak Szekspir, dostarczył światowemu teatrowi inspiracji o zadziwiającej trwałości, zasięgu i zróżnicowaniu. Jak w Polsce przyjmowano jego dzieło? I jaka jest współczesna polska "Nora?.
Dorota Landowska (Nora) /fot. S. Okołowicz
"

"Ciężar sztuk Ibsena nie polega na ich akcji ani wydarzeniach. Także postaci, choć bezbłędnie szkicowane, nie są najważniejsze. To nagi dramat - odkrycie wielkiej prawdy, postawienie wielkiego pytania czy wielkiego konfliktu, który rodzi się niemal całkowicie niezależnie od skonfliktowanych bohaterów, a którego rozpiętość znacznie przekracza ustalone ramy - jest tym, co przede wszystkim przykuwa naszą uwagę. Ibsen wybiera przeciętne życiorysy w ich bezwzględnej prawdzie jako fundament dla swoich późnych sztuk. Porzucił formę wierszowaną i nigdy nie próbuje upiększać swoich dzieł w zgodzie z modą. Nawet gdy napięcie dramatyczne sięga zenitu, nigdy nie próbuje w niegustowny sposób forsować rozwiązania. Jakże łatwo byłoby napisać »Wroga ludu« na wyższym diapazonie - zamieniając mieszczucha na prawdziwego bohatera! Krytycy zapewne zachwalaliby jako wspaniałe to, co tak często...

18395

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]