W długodystansowym biegu, do jakiego porównać można czterotygodniowy synod, kryzysowy moment przychodzi zwykle na trzech czwartych wyścigu – emocje pierwszego etapu dawno opadły, a coraz większe zmęczenie grozi znużeniem i zniechęceniem. Każde wydarzenie, dodające sił, drobny impuls, przywracający energię, mogą zadecydować o zwycięstwie.
Tak jest i tym razem. Trzeci tydzień obrad przyniósł dwa krytyczne, ale kluczowe wydarzenia.
We wtorek, 15 października, tematem synodalnej dyskusji była „doktrynalna decentralizacja” Kościoła. Papież Franciszek nieraz wspominał, że dobrze byłoby oddać część władzy nauczycielskiej krajowym konferencjom episkopatów (nawet jeśli jego decyzje temu przeczyły). Jednak propozycja, zawarta w dokumencie roboczym, wzbudziła sprzeciw sporej części delegatów, którzy widzą w niej zagrożenie dla jedności Kościoła i relatywizowanie katolickiej doktryny. Opór był tak duży, że sekretariat generalny poprosił teologicznych ekspertów, by na specjalnym spotkaniu rozwiali obawy synodu. Czy po tym nastąpi przesilenie – okaże się podczas głosowań nad dokumentem końcowym.
W piątkowy wieczór doszło z kolei do niespodziewanej próby sił pomiędzy synodem a Dykasterią Nauki Wiary. Na ten dzień zaplanowano spotkania z szefami grup studyjnych, którym papież powierzył zbadanie najtrudniejszych kwestii. Ze szczególną uwagą czekano na konfrontację z kard. Victorem Manuelem Fernándezem, prefektem dykasterii, w ramach której powstała grupa do spraw diakonatu kobiet. Ale zamiast kardynała w synodalnej auli pojawiło się dwóch urzędników dykasterii, niskich rangą i niebiorących udziału w pracach grupy, którzy nie byli w stanie udzielić żadnych informacji, nawet na temat składu zespołu (to jedyny przypadek utajnienia przed synodem nazwisk ekspertów), i rozdali zebranym kartki z prośbą o pytania do prefekta. Ponad stu delegatów, w tym wielu kardynałów, nie kryło irytacji i oburzenia. Domagali się osobistego spotkania z kard. Fernándezem, który następnego dnia przeprosił za „nieporozumienie” (już wcześniej zapowiadał swą nieobecność, a zastępujący go sekretarz nagle zachorował) i zaproponował przeniesienie rozmowy na najbliższy czwartek.
Na ostatniej prostej synod – dotąd ospały i monotonny – odzyskuje energię. Delegaci uwierzyli w sens zmagań, zobaczyli ich cel, a postawa prefekta podrażniła ich ambicje. Finisz zapowiada się emocjonująco.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 43/2024
