Reklama

Marmurowy sen

Marmurowy sen

07.12.2015
Czyta się kilka minut
Nowy Teatr Wielki mógł być równolatkiem Pałacu Kultury i Nauki, ale jego odbudowa przeciągnęła się o dziesięć lat. Architektowi Bohdanowi Pniewskiemu wymarzył się przepych w czasach gomułkowskiej szarości.
Teatr Wielki na jednym ze zdjęć Nicolasa Grospierre’a z cyklu „50/50” Fot. Materiały prasowe / TEATR WIELKI OPERA NARODOWA

​Na fotografiach Nicolasa Grospierre’a z cyklu „50/50”, dokumentujących wnętrza Teatru Wielkiego w Warszawie, widać zaskakująco wiele podobieństw z Pałacem Kultury – zwłaszcza gdy fotograf zagląda za kulisy, w rozmaite zakamarki, w tym do licznych pracowni. Gdyby niektóre z tych zdjęć pokazać obcokrajowcowi, kładąc obok nich wizerunki wnętrz PKiN autorstwa Jacka Foty, który mniej więcej w tym samym czasie penetrował wytrwale wnętrza Pałacu, zapewne ten uznałby, że przedstawiają jeden i ten sam budynek.

Jest więc bogato. 500 tys. metrów sześciennych kubatury i 90 tys. metrów kwadratowych powierzchni użytkowej. Widownia na 1800 miejsc. Księżycowy sufit z charakterystycznym wzorem, uzyskanym dzięki kilku tysiącom ceramicznych misek obramowanych złoceniami – kojarzący się z pierwszą wyprawą człowieka w kosmos, bo powstawał w tym samym czasie. Scena główna pod względem technologii...

9620

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]