Jakie zdjęcie było pierwszą fotografią opublikowaną w internecie

Wspólna publikacja MuFo i wydawnictwa Czarne to książka, która pokazuje fotografię jako zjawisko wielowarstwowe. 

Autorzy esejów są twórcami o różnych wrażliwościach i doświadczeniach, dzięki czemu otrzymujemy panoramę sposobów patrzenia i odczytywania fotografii w świecie, w którym tysiące obrazów zalewają nas każdego dnia. To, co szczególnie cenne, to różnorodność perspektyw. Autorzy przyglądają się fotografii od strony technologii, w tym również historycznych. 

Łukasz Zaremba stawia pytanie o masowość, która doprowadziła do kryzysu fotografii. Kaja Puto śledzi ścieżki, którymi fotografia podąża w służbie wojny w Ukrainie, budując obraz kraju ludzi niezłomnych. 

Monika Szewczyk-Wittek, uciekając od formy eseju, w krótkich rozmowach z cenionymi polskimi fotografami opowiada o pracy komercyjnej i granicach tego, co „na zlecenie”, a co „dla siebie”. Jeszcze inny głos, bo przeplatany literacką narracją, wnosi pisarz Radek Rak, dla którego urocza, archiwalna fotografia sprzed stu lat staje się pretekstem do opowieści o muzeum i sztucznej inteligencji.

Przeszłość i przyszłość splatają się tu w sposób niezauważalny, a całość układa w opowieść o tym, że zdjęcie nie jest jedynie zapisem chwili, lecz aktem sprawczym: wpływa na pamięć, kształtuje opinie, buduje narracje o rzeczywistości, a często staje się przyczynkiem do budowania zdania o autorze (jak w przypadku selfie). 

W warstwie wizualnej fotografie pełnią funkcję komentarza, dopowiadają to, czego nie można przekazać słowem. To publikacja, która przypomina o sile obrazu, ale jednocześnie ostrzega przed jego oczywistością.