Reklama

Nieudana alternatywa

Nieudana alternatywa

01.06.2015
Czyta się kilka minut
Najpierw jeszcze w opozycji, a potem po 1989 r. próbowano zbudować partię lewicową z prawdziwego zdarzenia. Dziś ludzie, którzy chcieli wskrzesić PPS, są we wszelkich możliwych formacjach.
Jan Józef Lipski głosuje w wyborach do władz PPS, Warszawa, 29 października 1990 r. Fot. Adam Urbanek / PAP
C

Częsta dziś teza o „klęsce lewicy” milcząco zakłada, że partie używające tego określenia są lewicowe. Ale czy liberalna gospodarczo SLD Leszka Millera rzeczywiście taka jest? Chaos na obecnej niby-lewicy to okazja, by przypomnieć próbę zbudowania we współczesnej Polsce lewicy autentycznej – jak widzieli to jej orędownicy, twórcy Polskiej Partii Socjalistycznej. A próba ta zaczęła się jeszcze przed rokiem 1989.
Niepodległość i solidarność
Gdyby szukać haseł-filarów niekomunistycznej polskiej lewicy przed 1989 r., wymienić wypada sprawy następujące: dążenie do niepodległości, obrona słabszych, demokratyzm, samorządność (lokalna i zawodowa), solidarność, nastawienie na współpracę (np. ruch spółdzielczy jako pomost między wielkimi firmami prywatnymi a własnością państwową). Taki etos uosabiała przede wszystkim Polska Partia Socjalistyczna, założona w 1892 r....

11859

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]