Z Watykańskiego Obserwatorium uczynił instytucję liczącą się w świecie nauki. Był zaangażowany w historyczne badanie sprawy Galileusza. W 1987 r. zapoczątkował serię pięciu konferencji organizowanych przez WOA i Centrum Teologii i Nauk Przyrodniczych w Berkeley, które stały się fundamentem nowoczesnego dialogu teologii z nauką. Obecny dyrektor Watykańskiego Obserwatorium br. Guy Consolmagno mówi, że Coyne „był zaporą ogniową między pracownikami WOA a kaprysami Watykanu. Stworzył przestrzeń, w której wszyscy moglibyśmy swobodnie uprawiać naukę”.
George Coyne urodził się w 1933 r. w Baltimore. Studiował matematykę, filozofię i teologię. Doktorat z astronomii obronił w 1962 r. na Uniwersytecie Georgetown. Święcenia kapłańskie przyjął w 1966 r. Pragnąc zostać astronautą, przeszedł pełen trening w Programie Apollo, nie poleciał jednak na Księżyc. W rozmowie z Richardem Dawkinsem w 2008 r. o. Coyne mówił, że nie czuje rozdarcia będąc księdzem i naukowcem jednocześnie. „To nie jest tak, że uprawiając naukę, trzymam się ściśle zasad metodologii, a kiedy przyjmuję Pismo Święte i Tradycję Kościoła, staję się infantylny czy pozbawiony racjonalnego myślenia i dociekliwości” – mówił. ©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 8/2020
