Reklama

Performatywne „Biesy”

Performatywne „Biesy”

22.06.2010
Czyta się kilka minut
Świat Dostojewskiego jawi się tu jako coś ekscentrycznego, wynaturzonego, mrocznego. Psychologiczne meandry sprowadzone zostają do poziomu histerycznego, obcesowego wykrzyknika.
W

W pierwszej części "Biesów" Krzysztof Garbaczewski w szybkim tempie uruchamia kolejne wątki powieści Dostojewskiego. Program Szygalewa, kółko konspiracyjne pod wodzą Wierchowieńskiego, małżeństwo Stawrogina z Marią, trójkąt Barbara-Stiepan-Dasza, zabójstwo Szatowa. Rzecz podawana jest bardzo szybko, w skrócie; kolejne sceny są raczej zasygnalizowane niż porządnie rozegrane. Poszczególne wątki i tematy piętrzą się i zderzają, tworząc rodzaj kapryśnej, wyrywkowej, fragmentarycznej, niezbornej ekspozycji, w której chodzi raczej o to, by widza zaskoczyć, zaatakować, oszołomić, wyprowadzić w pole - niż solidnie wprowadzić w świat powieści. Choć spektakl zaczyna się od postawienia problemu społecznej utopii wprost przed widzami, jest to tylko pozorne zaproszenie do dyskusji: już w następnej scenie widz zostaje wypchnięty poza obręb przedstawienia na pozycję biernego obserwatora....

5675

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]