Reklama

Na kwarantannie nie widzimy suszy

Na kwarantannie nie widzimy suszy

20.04.2020
Czyta się kilka minut
Niewidzialne, lecz bliskie zagrożenie przesłoniło nam ryzyka, które majaczą na horyzoncie. Jest wśród nich także katastrofa klimatyczna.
Susza, Rolnik Czesław Ziental podczas prac rolnych na polu pszenicy ozimej. Brzeźno (woj. świętokrzyskie), 18 kwietnia 2020 r. / Fot. Grażyna Makara
G

Gdy pod koniec stycznia cytowałem biuletyn służby hydrogeologicznej przy Państwowym Instytucie Geologicznym, która ostrzegała, że w „11 z 16 województw poziom wód gruntowych spadł poniżej stanów ostrzegawczych”, opatrzyłem go uwagą ekspertów, że zeszłoroczną suszę będziemy w 2020 r. wspominać z rozrzewnieniem – o ile luty i marzec nie przyniosą opadów.

Dziś wiemy już, że po suchej jesieni 2019 r. i niemal bezśnieżnej (nie licząc opadów w górach) zimie nadeszło ciepłe i bezdeszczowe przedwiośnie. Stan wysokiego zagrożenia pożarowego w lasach obowiązuje na terenie całego kraju, poza regionami górskimi i Mazurami. Od początku roku lasy płonęły już ponad 2 tys. razy. Rzeki i jeziora wysychają. W Warszawie Wisła, która jeszcze na początku marca miała 200 cm głębokości, liczy dziś 64 cm.

W najnowszym biuletynie PIG podtrzymuje styczniowe prognozy. Susza jest już faktem, nie wiemy tylko, jak katastrofalny kształt przybierze w kolejnych miesiącach. Czy tylko uprzykrzy życie rolnikom, czy może zdewastuje uprawy, prowadząc do skoku cen żywności – i to w momencie, gdy gospodarce grozi recesja. Maj i czerwiec to tradycyjnie okres wysokich stanów rzek po wiosennych ulewach, ale dla odbudowy zasobów przygruntowych nie mają one większego znaczenia: woda szybko spływa do Bałtyku lub paruje w wysokiej temperaturze.

Zamknięci w domach przez koronawirusa możemy nie docenić tego niebezpieczeństwa. Niewidzialne, lecz bliskie zagrożenie przesłoniło nam ryzyka, które mniej lub bardziej niewyraźnie majaczą na horyzoncie. Jest wśród nich, niestety, także katastrofa klimatyczna. Na publicystów i aktywistów, którzy przypominają, że pandemia w magiczny sposób nie unieważniła alarmistycznych raportów klimatologów, lecą wręcz połajanki, że nie czas i miejsce na zabawę w Kasandrę. Prędzej czy później wszyscy będziemy jednak musieli sobie uzmysłowić, że pokonanie wirusa nie będzie mieć znaczenia, jeśli w ciągu 20 lat nie powstrzymamy ocieplenia klimatu. ©℗

Czytaj także: Krzysztof Story: Nie ma komu kopać rowów

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Historyk starożytności, który od badań nad dziejami społeczno–gospodarczymi miast południa Italii przeszedł do studiów nad mechanizmami globalizacji. Interesuje się zwłaszcza relacjami...

Dodaj komentarz

Uwaga! Przypominamy o ciszy wyborczej. Trwa ona od północy z 10 na 11 lipca do momentu zakończenia głosowania w wyborach prezydenckich 12 lipca. W tym czasie nie wolno prowadzić agitacji wyborczej, również w internecie. Za złamanie zakazu agitacji grozi kara grzywny.

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Ostatnio w Gościu Niedzielnym był, jak się zdaje, solidny artykuł na ten temat. Zdaje się, że powinniśmy mocno postawić na deszczówkę, której prawie nie gromadzimy.

widzimy, płaczemy i podlewamy
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]