Baryłka baryłce nierówna. Czym różnią się Brent, WTI i Dubai

Cena ropy, którą od ponad miesiąca z niepokojem śledzi świat, to jeden z kluczowych parametrów decydujących o kondycji globalnej gospodarki, mimo że sam koszt jej zakupu stanowi ledwie kilka-kilkanaście procent kosztów wytworzenia większości produktów i usług. Mówiąc o cenie ropy, zwykle posługujemy się jednak uproszczeniem, bo gatunków tego węglowodoru mamy wiele, a w dodatku różnią się one znacząco właściwościami fizycznymi i chemicznymi.

Brent to europejski punkt odniesienia

Europejska ropa Brent, nazwana od złóż na dnie Morza Północnego, stała się punktem odniesienia (tzw. benchmarkiem) dla wyceny tego surowca z innych pól Europy, Afryki i Bliskiego Wschodu. 

Charakteryzuje ją stosunkowo niska gęstość oraz niewielka zawartość siarki. Dzięki temu jest zarazem dość łatwa w wydobyciu i obróbce – w przeciwieństwie do ciężkiej i kwaśnej rosyjskiej ropy Urals, która w rafinacji daje mniej benzyny i więcej produktów ubocznych.

WTI jest lekką ropą z USA

Pod względem właściwości chemicznych do ropy Brent podobny jest jej amerykański kuzyn, ropa WTI (West Texas Intermediate), wydobywana głównie na południu USA. Podobnie jak europejski Brent, jest surowcem o niskiej gęstości, ale zawiera mniej siarki.

Przez dekady WTI była droższa od Brent. Zmieniła to dopiero łupkowa rewolucja technologiczna w USA, która zwiększyła znacząco podaż amerykańskiego surowca, zbijając w ten sposób także jego cenę.

Dubai to tania ropa z Zatoki Perskiej

Przeciwieństwem WTI jest pochodząca z regionu Zatoki Perskiej ropa Dubai (zwana także Fateh), ciężka i mocno kwaśna (podobne właściwości ma także ropa wenezuelska). Znaczenie tej odmiany w światowej gospodarce wynika głównie z tego, że prócz dużej zasobności, płytko położone złoża w tej części świata są tanie w eksploatacji. 

Koszt wydobycia 1 baryłki (standardowa miara w branży równa ok. 159 litrom) w Zatoce Perskiej bywa nawet trzy razy niższy niż np. na Morzu Północnym.