Reklama

Ładowanie...

Katar 2022: Opowieść o prawdziwym piłkarzu

Katar 2022: Opowieść o prawdziwym piłkarzu

30.11.2022
Czyta się kilka minut
Znakomite statystyki bohatera meczu Anglia-Walia Marcusa Rashforda to nie tylko gole. To także nakarmione dzieci i zebrane pieniądze na pomoc bezdomnym.
Marcus Rashford po strzeleniu pierwszej z dwóch bramek w meczu Anglia-Walia, Doha, 29 listopada 2022 r. / Fot. JAVIER SORIANO / AFP / EAST NEWS
P

Potrafi też znakomicie grać w piłkę, a na tym turnieju jest najlepszym strzelcem reprezentacji Anglii (po trzech meczach fazy grupowej ma trzy gole), ale nie dlatego postanowiłem zawrócić głowę jego historią czytelnikom „Tygodnika Powszechnego”, z których wielu ma zrozumiałe wątpliwości związane z oglądaniem tegorocznych mistrzostw świata. Narzekamy na ten sport, na toczącego go raka komercjalizacji, opisujemy cenę, jaką przyszło zapłacić za organizację mundialu w Katarze tysiącom robotników przymusowych, pytamy o kwestię praw człowieka, a wreszcie bojkotujemy – ale czasami zdarza się, że świat wypada z ram, a narracja przestaje być w tak oczywisty sposób jednorodna.

Czasami bowiem na boisku pojawia się Marcus Rashford, 25-letni napastnik Manchesteru United i reprezentacji Anglii, a zarazem, tak jest, kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego i doktor honoris causa Uniwersytetu w Manchesterze, który wyróżnień tych, co od razu trzeba podkreślić, nie otrzymał wyłącznie za sukcesy sportowe. Jest już wprawdzie piłkarskim wicemistrzem Europy, a na mistrzostwach świata występuje po raz drugi, w reprezentacji zagra za chwilę pięćdziesiąte spotkanie, dla swojego klubu zdobył ponad sześćdziesiąt bramek – ale umówmy się: nie dla tych statystyk chcemy zwrócić na niego uwagę czytelników. Nawet fakt, że w chwili jednego ze swoich największych, jak dotąd, sportowych spełnień, po kapitalnym uderzeniu z rzutu wolnego w meczu z Walią, ukląkł i wzniósł palce ku niebu na wspomnienie zmarłego niedawno na raka przyjaciela, nie świadczy jeszcze o jego wyjątkowości.

Kiedy mówimy o Marcusie Rashfordzie, równie adekwatne, co słowo „napastnik” czy „sportowiec”, byłoby bowiem słowo „aktywista”. Opowieści o jego dzieciństwie – był jednym z piątki rodzeństwa, wychowywanej przez samotną matkę – są opowieściami o życiu w skrajnym ubóstwie, o korzystaniu z pomocy społecznej, wystawaniu w kolejkach do banków żywności, słowem: o realnym doświadczeniu głodu. Po latach, kiedy był już zawodowym piłkarzem, opowiedział o tym fragmencie swojej biografii pisząc list otwarty do brytyjskich parlamentarzystów, by wsparli program dożywiania dzieci w brytyjskich szkołach, na którego likwidację zdecydował się ówczesny premier Boris Johnson. Kampania, jaką wtedy zainaugurował, doprowadziła nie tylko do zmiany decyzji rządu, ale też włączenia się wielu firm czy lokali gastronomicznych w akcję wspierania potrzebujących. Czy mam mówić, że sam piłkarz również angażował się finansowo w działalność charytatywną, że zbiórki przezeń inicjowane przyniosły ok. 20 milionów funtów i że w Anglii ocenia się, iż dzięki Rashfordowi można było sfinansować ok. 4 milionów szkolnych posiłków?

À propos statystyk: w liście do parlamentarzystów napisał, że jako czarny mężczyzna z biednej dzielnicy Manchesteru powinien być tylko jeszcze jedną spisaną na straty liczbą, ale dzięki pomocy, jaką sam otrzymał, jedyne liczby, z jakimi jest kojarzony, to gole i występy w reprezentacji. Wdzięczni rodacy, wśród rozlicznych wyróżnień typu „osobowość” czy „sportowiec roku”, wymalowali na jego cześć mural w jednej z dzielnic Manchesteru. Mural – dodajmy ze smutkiem – wysmarowany rasistowskimi obelgami, kiedy Rashford nie wykorzystał rzutu karnego w ubiegłorocznym finale mistrzostw Europy. Mural – dodajmy z radością – po tym akcie wandalizmu natychmiast zasłonięty setkami kartek, będących świadectwem miłości, sympatii i wdzięczności do zawodnika. „Ludzie zwykle pytają, ile pielęgniarek można wymienić na jednego piłkarza. Ale jeden Rashford jest wart więcej niż stu ministrów” – napisał o nim „Guardian”. W niedzielę zagra w jednej ósmej mundialu.


https://www.tygodnikpowszechny.pl/mundial2022

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Dziennikarz, redaktor wydań specjalnych i publicysta działu krajowego „Tygodnika Powszechnego”, specjalizuje się w pisaniu o piłce nożnej i o stosunkach polsko-żydowskich, a także w...

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]