Rozstawiane polowe łóżko, niewielka szafka, jedna duża torba. Ewentualnie – ale tylko przy pojedynczych pryczach – kotara częściowo odgradzająca przestrzeń tych kilku metrów kwadratowych od dziesiątek takich samych łóżek, poustawianych w kilkudziesięcio- metrowe rzędy.
Od marca mieszkańcy takich punktów muszą częściowo płacić za swój pobyt. Zwolnieni z opłat będą seniorzy, kobiety w ciąży, matki z co najmniej trójką dzieci i osoby niepełnosprawne. A także – i właśnie na niejasność tego kryterium narzekają najbardziej samorządowcy – „osoby znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej”. Co jeśli ktoś, powołując się na ów przepis, odmówi uiszczenia opłaty?
Osobny problem to brak pomysłu, co dalej z podobnymi miejscami. W takich punktach – bywa, że non stop na tych samych kilku metrach kwadratowych – przebywa nadal ponad 80 tysięcy uchodźców. Niektórzy tkwią w nich od roku.©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 11/2023
