Reklama

Sztuka radości

Sztuka radości

30.01.2005
Czyta się kilka minut
Starosta weselny jest jedyną osobą, która nie potrafi dzielić radości pierwszego cudu Jezusa. Siedząc wśród radosnych biesiadników zamartwia się konwenansami dotyczącymi kolejności podawania dobrych win. Można doświadczać nadzwyczajnych cudów Bożej obecności, kierując równocześnie uwagę w stronę tego, co mało istotne. Negatywny przykład gospodarza z wesela w Kanie przypomina nam o naszej wspólnej odpowiedzialności za tę radość, w której Chrystus objawia Swoją obecność.
Z

Z perspektywy czasu nieistotne pozostają dziś odczucia tych uczestników wesela w Kanie, dla których najważniejszą wartością była jakość podawanych win. Jako istotne jawi się rozpoczęcie zbawczej misji przez Chrystusa. Nieraz epatujemy pesymizmem, ponieważ nie potrafimy skierować naszej uwagi w stronę tego, co istotne. Przyziemne konwenanse kierują wtedy naszą uwagę w stronę nawyków i schematów, które wyrażają ducha epoki. Chrystus, wyrażający ponadczasową prawdę, pozostaje wtedy niezrozumiany, ponieważ grzęźniemy w stereotypach, które odwracają uwagę od Jego mocy przemieniającej wodę w wyborne wino. Sztuka przeżywania wnoszonej przez Niego radości pozostaje miarą naszego dojrzałego chrześcijaństwa.

750

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]