Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Reporter „TP” rozpoczął wyprawę do Bangladeszu

Reporter „TP” rozpoczął wyprawę do Bangladeszu

24.02.2018
Czyta się kilka minut
Wyjazd został sfinansowany dzięki Państwa hojności, za którą raz jeszcze dziękujemy! Oto pierwsza relacja Marka Rabija – jeszcze z drogi.
Fot. Marek Rabij
Fot. Marek Rabij
N

Na razie z okien pociągu widać ośnieżone równiny Mazowsza, ale od jutra - plus 30 stopni Celsjusza w dzień, po zmierzchu komary i na tyle realne ryzyko malarii, że lekarz medycyny podróży bez pytania wypisał mi receptę na stosowne leki, zrugawszy uprzednio, że na szczepienie przeciw cholerze jest już za późno. 

Na mapie politycznej Azji Bangladesz przypomina plamę farby spływającą nieregularnymi zaciekami na południe, ku Zatoce Bengalskiej. Na południowo-wschodnich rubieżach, tam gdzie plama wdziera się cienkim pasem między morze i pobliską granicę z Birmą, mieści się dziś pięć dużych obozów dla Rohindżów, przedstawicieli muzułmańskiej mniejszości, których władze Birmy zmusiły do opuszczenia kraju. Już około 700 tys. uciekinierów wegetuje tu w prowizorycznych warunkach, w szałasach skleconych z patyków, folii i śmieci, bez stałego dostępu do bieżącej wody, nie wspominając o posiadaniu innych źródeł utrzymania niż pomoc humanitarna. 

700 tys. ludzi bez dachu nad głową. To niemal tyle samo, ilu jest mieszkańców Krakowa, ale w Bangladeszu prawie wszystko, co dotyczy populacji przybiera kształt wielkich liczb. Mowa w końcu o kraju liczącym 144 tys. km kwadratowych, ale zamieszkałym – a raczej szczelnie wypełnionym – przez ponad 162 mln mieszkańców. Oficjalnie, bo sami politycy w Bangladeszu szacują dziś populację kraju na 190 mln osób. Do Dhaki, stolicy kraju, co roku migruje około 400 tys. przybyszów z prowincji, którzy szukają tu lepszego losu. W rezultacie w mieście o powierzchni zbliżonej do Krakowa tłoczy się dziś populacja niemal równa łącznej liczbie mieszkańców Czech i Słowacji.

Jedno, czego ten kraj, okupujący czołówki wielu ONZ-owskich statystyk biedy i cywilizacyjnego zapóźnienia, ma w nadmiarze, to właśnie ludzie. Dlatego Bangladesz nie chce, by setki tysięcy uciekinierów z Birmy osiadły w nim stałe. Nie chce ich również Birma. Mimo obietnic danych społeczności międzynarodowej, relokacja Rohindżów, która miała rozpocząć się już pod koniec stycznia, nadal pozostaje bardziej deklaracją, niż realnym planem.

Będę tam już za jakieś dwadzieścia parę godzin, dzięki wsparciu Czytelników „Tygodnika Powszechnego”, którzy pomogli nam sfinansować ten projekt w pierwszej w dziejach Tygodnika zbiórce społecznościowej, która zaowocowała kwotą ponad 30 tys. zł. Niewykorzystane fundusze po rozliczeniu projektu zostaną przekazane Fundacji Anny Dymnej Mimo Wszystko. 

Raz jeszcze dziękujemy!

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Historyk starożytności, który od badań nad dziejami społeczno–gospodarczymi miast południa Italii przeszedł do studiów nad mechanizmami globalizacji. Interesuje się zwłaszcza relacjami...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

ktore przyjelo ponad 700 000 Rohindzow MUZULUMANOW ; samo borykajace sie nie tylko z nieustannymi tajfunami czy powodziami nie mowiac o przeludnieniu szczeg stolicy uczy nas Polakow ze mozna przyjac braci w potrzebie, a my nie przyjelismy ich nawet siedmiu symbolicznych a Chrystus przebaczal nam az 77 razy z tego powodu.

Nie będzie Muzułmanin uczył Polaka Katolika od żołnierzy wyklętych.
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]