Przezorność

Dlatego zawsze liczę, ilu nas jeszcze zostało przy barze. Gdy widzę, że już tylko dwóch, wracam do domu. Smutek opu­stoszałego baru zostawiam komu innemu.

Trzeci człowiek właśnie wyszedł i oprócz mnie pozostał tylko grubas.

Podałem barmanowi banknot.

— Nie mam reszty — powiedział barman. — Może pan ma zmienić — zwrócił się do grubego.

Gruby nie odpowiadał.

— Spił się — powiedziałem do barmana.

— Zdaje się, że gorzej — powiedział barman, przypatrując się grubemu. — Chyba nie żyje, trzeba będzie zadzwonić na pogotowie.

Odtąd wychodzę, gdy przy barze jest nas jeszcze trzech.

Nigdy nie dosyć przezorności.