Reklama

Ładowanie...

Poemat na krótkim czasie

Poemat na krótkim czasie

18.10.2014
Czyta się kilka minut
Ś

Światło i czas. Dwa pojęcia, na których opiera się fotografia. Jeśli chcemy wyostrzyć pierwszy plan, otwieramy przesłonę i wydłużamy czas naświetlania. I odwrotnie – jeśli zależy nam na większej ilości szczegółów i głębi ostrości – zamykamy światło przesłony i skracamy czas. Krystyna Dąbrowska w swoim nowym tomie nie szafuje odniesieniami do fotografii, niemniej tak właśnie rejestruje rzeczywistość – kadruje ją umiejętnie, ustawia odpowiednie wartości dla portretu lub planu ogólnego, symbolicznie transferuje do obrazu dwuwymiarowego (któremu język niepostrzeżenie dopisuje wymiar trzeci). Nie używa flesza, korzysta tylko z naturalnego, rozproszonego światła. Zdjęcia-wiersze wykonane w takim świetle charakteryzują się niskim kontrastem, miękką tonalnością, są ascetyczne niczym medytacje. Jest jakaś radykalna czułość w tych wierszach. Wobec ich bohaterów i wobec rangi spotkania w czasie, który zawsze jest za krótki.

Krystyna Dąbrowska „Czas i przesłona”, Znak, Kraków 2014

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]