Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Ocalić od zapomnienia

Ocalić od zapomnienia

02.07.2012
Czyta się kilka minut
Godne uwagi są wszystkie poważne starania o zachowanie pamięci postaci, których wpływ na ich czas był tak wielki, że bez nich nasz świat wyglądałby inaczej.
D

Do takich ludzi należał jezuita o. Tomasz Rostworowski. Zebrano i opublikowano jego pisma, dokumenty i wspomnienia o nim, obszerne tomy nie zawsze jednak zachęcają do lektury. Tym bardziej godna uznania jest inicjatywa następcy o. Tomasza, obecnego duszpasterza akademickiego w Łodzi o. Jacka Granatowskiego, który opublikował jego przystępną biografię, będącą zresztą pierwszym rozdziałem pracy doktorskiej, poświęconej wpływowi ojca Tomasza na rozwój duszpasterstwa akademickiego w Polsce.

Już zwięzły biogram robi wrażenie. „O. Tomasz Rostworowski SJ (1904–1974) był jezuitą, kaznodzieją, rekolekcjonistą, pisarzem, nauczycielem Gim-nazjum Jezuitów w Wilnie, harcerzem Rzeczypospolitej w ZHP, uczestnikiem obrony Lwowa w 1939 r. Jako kapelan Komendy Głównej AK w stopniu podpułkownika brał udział w Powstaniu Warszawskim, przyjął pseudonim »Ksiądz Marek«. Odznaczono go m.in. orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. Po wojnie został pierwszym duszpasterzem akademickim w Łodzi, był także krajowym moderatorem Sodalicji Mariańskich Akademików, a w latach 1950-56 więźniem Koszykowej, Mokotowa i Wronek. Po wyjściu na wolność w 1956 roku pełnił funkcję wychowawcy młodych jezuitów w nowicjacie w Kaliszu. Po roku został ponownie duszpasterzem akademickim na KUL-u. Po wyjeździe z Polski w 1963 roku pełnił funkcję kierownika polskiej sekcji Radia Watykańskiego, był korespondentem Soboru Watykańskiego II, współtworzył Muzeum Kopernikańskie w Rzymie”.

Biogram nie ukazuje jednak bogactwa niezwykłej osobowości ojca Tomasza. Ogromna kultura, na którą pracowały pokolenia, wykształcenie, talenty, m.in. muzyczny, niebywała energia i odwaga, a równocześnie głęboka wiara sprawiły, że był on jednym z tych, którzy wypracowali styl pracy duszpasterstw akademickich w Polsce, tak przydatny w czasach PRL. Biografia napisana przez o. Granatowskiego niewątpliwie zachęci do lektury pism o. Rostworowskiego. Mam w bibliotece nabyty w przecenie tom zawierający jego listy, biogramy, artykuły, notatki rekolekcyjne z lat 1940–73 („O Bogu i ludziach”, Rytm 2005). Jestem przekonany, że bez tego rodzaju lektur wiedza o Kościele w Polsce będzie co najmniej uboga, jeśli nie wręcz zniekształcona.

O. Jacek T. Granatowski SJ, Niezwykły człowiek na trudne czasy. Życie i działalność o. Tomasza Rostworowskiego SJ, Warszawa 2011, Narodowe Centrum Kultury.

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Urodził się 25 lipca 1934 r. w Warszawie. Gdy miał osiemnaście lat, wstąpił do Zgromadzenia Księży Marianów. Po kilku latach otrzymał święcenia kapłańskie. Studiował filozofię na Katolickim...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]