Reklama

Nostalgia i ironia

Nostalgia i ironia

19.05.2009
Czyta się kilka minut
Śpiewak, aranżer, autor piosenek, aktor, konferansjer. W każdym ze swoich wcieleń Max Raabe zachwyca bezbłędnym wyczuciem formy i umiejętnością subtelnego tej formy przełamywania.
M

Muzyka od dnia swoich narodzin wiąże się z kwestiami ludzkiego przeznaczenia i osobistymi tragediami. Ale kogo to właściwie obchodzi?" - nonszalancko zapowiada jedną ze swoich piosenek Max Raabe. Pewnie niewiele osób odważy się głośno przyznać mu rację; ale ci, którzy głębiej zastanowią się nad tym paradoksem i spróbują przyjąć jego perspektywę -po części kpiącą i autoironiczną, po części nostalgiczną - mają szansę na wzięcie udziału w fascynującej artystycznej przygodzie.

Raabe - chudy, gładko uczesany szatyn o kamiennej twarzy i tyleż oszczędnych, co wyrazistych gestach, który wygląda i porusza się tak, jakby urodził się we fraku i cylindrze - od 20 lat tworzy fascynujący teatr muzyczny jednego aktora. Teatr przywołujący aurę Berlina czasów Republiki Weimarskiej - kiczowatego i dekadenckiego, gdzie ironia maskowała melancholię, a frywolność - tragiczne...

7596

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]