Na marginesach

O Europie wciąż jeszcze pisze się i mówi tak, jakby to był twór poza nami. My mamy wobec niego zadania albo bywamy wzywani do takich czy innych zachowań - ale w poczuciu, żeśmy osobni. Niedawno w "Gościu Niedzielnym" prof. Wojciech Roszkowski przestrzegał przed akceptowaniem zachodniej "jakości życia" jako miary jego wartości. I poniekąd słusznie, jeśli tę "jakość" rozumieć jako posiadanie wielu rzeczy i zażywanie wielu przyjemności. Ale czy to wyczerpuje problem? Tak się złożyło, że czytałam ten artykuł w poczekalni do lekarza. Sami niesprawni albo zagrożeni kalectwem. I posłyszałam fragment rozmowy: "żebyż choć móc wsiadać do tramwaju...". W Krakowie to istotnie sprawdzian wysokiej sprawności - parę linii wyłączając. Wszystkie urządzenia ułatwiające funkcjonowanie słabym, odejmujące im poczucie upokorzenia, udostępniające świat, przyjmujemy za tym pogardzanym "konsumpcjonistycznym" Zachodem, i to wcale nie idzie tak szybko, jak powinno, kto wie, czy nie dlatego właśnie, że pięknoduchy wciąż wolą patetyczne szyldy z "wartościami" niż instalowanie pochylni obok schodów, poręczy i wind, o odśnieżaniu chodników w zimie nie wspominając.