Reklama

Bożonarodzeniowa dymisja

Bożonarodzeniowa dymisja

22.12.2019
Czyta się kilka minut
Był zaufanym Jana Pawła II. Oskarżanym o lekceważenie doniesień o przestępstwach seksualnych w Kościele. Czy decyzja Franciszka oznacza, że papież upewnił się o prawdziwości tych zarzutów?
Papież Franciszek i kard. Angelo Sodano podczas świątecznego spotkania z Kurią Rzymską, 21 grudnia 2019 r. / fot. AP POOL / Associated Press / East News
Papież Franciszek i kard. Angelo Sodano podczas świątecznego spotkania z Kurią Rzymską, 21 grudnia 2019 r. / fot. AP POOL / Associated Press / East News
K

Kościół jest w tyle jakieś 200 lat” – te słowa kard. Carla Martiniego, z ostatniego przed śmiercią wywiadu, zacytował papież Franciszek na zakończenie bożonarodzeniowego spotkania z kurią rzymską.

Na to wydarzenie czekaliśmy z zainteresowaniem, wiedząc, że papieskie życzenia, składane pod choinką kardynałom, biskupom i monsiniorom, bywały w ubiegłych latach mocno kłujące. Franciszek potrafił bez ogródek zarzucić im materializm, lizusostwo, koterie, karierowiczostwo, wytykał błędy i grzechy, oskarżał o bojkotowanie reform.

W tym roku połajanek nie było. Ale za to dostaliśmy dowód, że w reformowaniu kurii rzymskiej papieżowi nie brakuje odwagi ani determinacji.

Beton, lobby, mafia...

Papież podsumował sześć lat reformy, podkreślając, że jej najważniejszym celem jest dostosowanie Kościoła do czasów, w jakich żyje współczesny człowiek. „Nie jesteśmy już dziś jedynymi, którzy tworzą kulturę, ani pierwszymi w tym względzie, ani najbardziej słuchanymi. Potrzebujemy więc zmiany duszpasterskiej mentalności (...) Nie żyjemy w chrześcijańskiej cywilizacji, a wiara – zwłaszcza w Europie, ale też w znacznej części zachodniego świata – nie stanowi już oczywistego założenia dla życia społecznego, przeciwnie – często bywa negowana, wyszydzana, marginalizowana i ośmieszana”. Na taki świat nie ma się co obrażać – mówi Franciszek – tylko szukać nowych sposobów dotarcia do ludzi z Dobrą Nowiną. Zmiana musi dokonać się nie tylko w rzymskiej kurii, ale objąć cały Kościół – od Watykanu po najmniejszą parafię.

Krytyków reformy nigdy nie brakowało. Zarzucali papieżowi wprowadzanie chaosu, nieprzemyślane kroki, nieudane decyzje personalne. Franciszek przyznaje, że wprowadzane zmiany są niełatwe. „W napięciu pomiędzy chwalebną przeszłością a tworzoną w ruchu przyszłością mamy teraźniejszość, z ludźmi potrzebującymi czasu, by dojrzeć”. Przeszkodą jest – jak zawsze – ludzki grzech, a także zwykłe, codzienne problemy, które trzeba na bieżąco rozwiązywać. „Na czas reformy świat i wydarzenia nie zatrzymują się w miejscu” – zauważa papież.

Nigdy nie brakowało też niedowiarków i sceptyków, którzy byli pewni, że się nie uda, że „beton” mocno trzyma, że interesy finansowe, lobby, mafia... Nie przekonały ich ani ostatnie śledztwa, które papież zlecił przeprowadzić w Sekretariacie Stanu, gdy na wysokich urzędników padły podejrzenia o korupcję, ani mianowanie na szefa Trybunału Watykańskiego włoskiego prokuratora znanego z walki z mafią. „Jak by się pozbył Sodano, to bym uwierzył” – słyszałem nieraz w Watykanie.

Potężny dziekan

92-letni kard. Angelo Sodano to jedna z najpotężniejszych postaci w kurii. Sekretarz stanu Jana Pawła II przez ostatnie 15 lat jego pontyfikatu rządził Watykanem niemal samodzielnie – papież Polak miał do niego pełne zaufanie i dawał mu wolną rękę. Po śmierci papieża został wybrany dziekanem kolegium kardynałów i spodziewano się, że będzie pełnił tę funkcję dożywotnio.

Nie jest tajemnicą, że na Sodano ciążą poważne zarzuty lekceważenia (o ile nie celowego ukrywania) doniesień o przestępstwach seksualnych księży i biskupów w czasach, gdy był prawą ręką papieża. Należał do zagorzałych obrońców seryjnego pedofila Marciala Maciela Degollado, założyciela Legionistów Chrystusa, hołubionego w Watykanie niemal do końca pontyfikatu Jana Pawła II. Ciążą też na nim oskarżenia o ukrywanie przed papieżem seksualnych przestępstw austriackiego kardynała Hansa Hermanna Groëra.

Dlaczego papież właśnie teraz postanowił odsunąć wpływowego kardynała na boczny tor? Czy w ostatnim czasie upewnił się o prawdziwości ciążących na nim zarzutów? Watykanista Sandro Magister napisał dziś, że niechęć papieża do dziekana stała się w ostatnich dniach wręcz ostentacyjna. Franciszek nie chciał się z nim pokazywać publicznie. W dniu swego jubileuszu 50-lecia święceń kapłańskich (13 grudnia) nie zgodził się na uroczystą mszę z udziałem kardynałów kurii, na którą nalegał dziekan kolegium. W końcu, przekonany przez swych współpracowników, że taka msza powinna się odbyć, odprawił ją w kaplicy Domu św. Marty, ale nie zgodził się, by kardynał Sodano odczytał życzenia; sam również nie wypowiedział do kardynałów ani słowa – ani przemówienia, ani nawet podziękowań. Służby prasowe Watykanu nie opublikowały z tego wydarzenia żadnego zdjęcia ani nawet krótkiej informacji.

21 grudnia, w dniu bożonarodzeniowego spotkania z kurią rzymską, gdy kardynał Sodano składał papieżowi życzenia świąteczne od kolegium kardynalskiego, Franciszek podpisał motu proprio, w którym ustanawia pięcioletnią kadencyjność urzędu dziekana, a pełniącego przez ostatnie 15 lat tę funkcję sędziwego hierarchę odsyła na zasłużoną emeryturę.

W nadchodzącym roku ogłoszona zostanie konstytucja apostolska pieczętująca reformę watykańskich urzędów. Dymisjonując dziś kardynała Sodano papież w symboliczny sposób pokazał, że nowy rok zamierza rozpocząć z całkiem nową kurią.

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Dziennikarz i fotoedytor „Tygodnika Powszechnego”. Absolwent teatrologii UJ, studiował też historię i kulturę Włoch w ramach stypendium przyznanego przez konsorcjum ICoN zrzeszające kilka...

Dodaj komentarz

Uwaga! Przypominamy o ciszy wyborczej. Trwa ona od północy z 10 na 11 lipca do momentu zakończenia głosowania w wyborach prezydenckich 12 lipca. W tym czasie nie wolno prowadzić agitacji wyborczej, również w internecie. Za złamanie zakazu agitacji grozi kara grzywny.

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

...zaczyna płatami złazić pozłotka z armii kiczowatych pomników JPII

Czyli pomysł Franciszka to Kościół katolicki, otwarty na współczesny świat, wchodzący z nim dialog, czerpiący z niego inspiracje i wzorce, dostosowujący się do niego, rezygnujący z języka wykluczenia i konfrontacji znanego chociażby ze starych encyklik. Fajnie, przyjemnie, humanistycznie. Co jednak z ciągłością doktrynalną, mamy teraz Nowy KK będący jednym z wielu denominacji chrześcijańskich, zrywający z własnym wielowiekowym dziedzictwem? Przez setki lat obowiązująca była koncepcja oblężonej twierdzy, tkwienia w okopach Św. Trójcy, oparcie się na hierarchii, autorytaryzmie, podporządkowaniu, aż do połowy XX wieku jawnie, a od tego czasu pół-jawnie. To tradycjonalistyczny beton wyklucza się sam z KK czy może odwrotnie, reformiści opuszczają historyczny niereformowalny KK przejmując tylko chorągiew?

wprawdzie kościół rzymski lubi podkreślać w swym nauczaniu wagę i rolę tradycji, bez wątpienia z punktu widzenia katolickich doktrynerów o wiele ważniejszej niż sama Biblii, ale przecież już nieraz cyrkowe wolty i w tym zakresie potrafił wykonać - nie mówiąc o tym , że jednocześnie od także własnych i jakże dla niego typowych i charakterystycznych t r a d y c j i krwawych rzezi, politycznych intryg, papieskiego rozpasania, interesowności, mordów Świętej Inkwizycji, hańby konkwisty itede się zdecydowanie odcina...

Doktryna jest prosta.Jej najlepszym manifestem jest 17-19 werset 16 rozdziału Ewangelii św. Mateusza.
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]