Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Żonaci księża na Wyspach Brytyjskich?

Żonaci księża na Wyspach Brytyjskich?

29.05.2017
Czyta się kilka minut
Proboszcz katolickiej parafii św. Tomasza Morusa w Coventry, ks. Philip Gay, po 25 latach pracy postanowił się ożenić.
Z

Zgodnie z prawem kanonicznym został wydalony ze stanu kapłańskiego. Przypadek ten nie byłby szczególny – rezygnacje z kapłaństwa zdarzają się w każdym lokalnym Kościele – gdyby nie fakt, że na jego miejsce przyszedł ks. Stephen Day, który jako były anglikanin jest żonaty i ma troje dzieci. Takie paradoksalne i coraz częstsze sytuacje stawiają w nowym świetle problem celibatu księży.

Święcenie żonatych mężczyzn „musi zostać otwarcie zbadane w Kościele w Anglii i Walii” – postuluje emerytowany biskup Portsmouth Crispian Hollis. W rozmowie z „National Catholic Reporter” brytyjski hierarcha zaznaczył, że nie walczy o to, by celibat stał się opcją do wyboru. „Chcę, abyśmy mogli święcić odpowiednich mężczyzn żonatych, a to już zupełnie inna sprawa” – powiedział. Bp Hollis postuluje utworzenie odpowiedniej komisji, która zbadałaby taką możliwość – jak się wyraził – „w nowej sytuacji”, czyli po przyjęciu przez Kościół katolicki dużej liczby żonatych księży anglikańskich.

Na pewno dyskusję o celibacie ożywiła niedawna wypowiedź Franciszka dla niemieckiego dziennika „Die Zeit”. „Kościołowi zawsze chodzi o to, aby rozpoznać właściwy moment, kiedy Duch Święty czegoś żąda. (…) Musimy zastanowić się nad tym, czy »viri probati« są możliwością. Potem musimy też określić, jakie zadania mogą przejąć, np. w bardzo odległych parafiach” – powiedział w marcu papież, jednocześnie sprzeciwiając się propozycji, aby sprawę celibatu pozostawić wolnej decyzji kandydata do stanu kapłańskiego.

Przeciwko wyświęcaniu viri probati podnosi się „argument finansowy” – parafia zostałaby obarczona obowiązkiem utrzymania rodziny kapłana. W dyskusji, która już toczy się w Wielkiej Brytanii, wskazuje się jednak, że ten argument można rozbroić przez postulat wyświęcania mężczyzn niezależnych finansowo, np. będących już na emeryturze. Wówczas jednak należałoby zmienić myślenie o parafii. Zauważa się, że ksiądz nie musi być „od wszystkiego” – zarządzanie parafią powinno leżeć w gestii świeckich, żonaty duchowny odpowiadałby przede wszystkim za sprawowanie liturgii.

Na razie Kościół katolicki na Wyspach Brytyjskich próbuje spadek powołań niwelować łączeniem parafii. Podnoszą się jednak głosy, że nie jest to działanie uczciwe. Kiedy na przykład 60-letni proboszcz, który myśli już o zbliżającej się emeryturze, dowiaduje się, że jego parafia zostanie powiększona o dwie sąsiednie, może czuć się zawiedziony. ©℗

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Kierownik działu Wiara w „Tygodniku Powszechnym”. Ur. 1966 r., absolwent Wydziału Mechanicznego AGH, studiował filozofię na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie i teologię w Kolegium...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]