Wyspa wolności

Eseje, które składają się na tom „Lesbos”, to próba stworzenia niemożliwej historii lesbijskiej miłości. Niemożliwej, bo nawet tak wnikliwa i wyczulona na niuanse badaczka jak Renata Lis pozostaje bezradna wobec otchłani niepamięci i ignorancji (zazwyczaj podszytych wrogością i szowinizmem), w której giną wszelkie ślady homoseksualnych relacji kobiet. Na szczęście są wyjątki od tej reguły – Sofia Parnok, Anna Kowalska oraz Jeanette Winterson, bohaterki książki, poprzez swoją biografię i twórczość starały się odtworzyć szkic owej tradycji, której nigdy nie pozwolono się w pełni narodzić. Jej centralnym punktem, fantazmatyczną ojczyzną, od zawsze była wyspa Lesbos. Przez wieki stanowiła symbol nadziei dla odartych z własnej biografii kobiet, a dziś, oddalona jedynie o kilka kilometrów od brzegów Turcji, zamieniła się w bramę do lepszego świata dla setek tysięcy uchodźców. Lis nazywa ją „wyspą wolności”, miejmy nadzieję, że tym razem w pełni zasłuży na to miano. ©℗

Renata Lis, LESBOS, Sic!, Warszawa 2017