Zygmunt Bauman socjologię zawsze definiował jako „dialog z ludzkim doświadczeniem”. Umie przekształcać sprawy osobiste w problemy polityczne, widząc w „rozdzieraniu magicznej zasłony przesądów” sedno powołania socjologicznego. Nieustanny trud reinterpretacji, krytycznego przyglądania się światu, ma pomóc ludziom w ich walce z plagą niewiedzy i niemocy. Socjologia – tak jak ją rozumie i uprawia Bauman – ma więc być użyteczna, czyli oferować opowieści łączące epokę z doświadczeniem. Odnosi sukces, kiedy „zwykli ludzie” używają jej jako narzędzia, za pomocą którego mogą powiązać swoją egzystencję z epoką, w której żyją, i dostrzec, jak zmieniając to pierwsze, mogą wpłynąć na to drugie.
„Rozmowy o socjologii” pozwalają nam zobaczyć „warsztat socjologa”, który nie ukrywa się ze swoim człowieczeństwem, pokazując, na czym polega humanistyka w naukach społecznych. Moralne i polityczne przesłanie jest pociągające: istnieje alternatywa, ale to my musimy wprowadzić ją w życie...
„Rozmowy o socjologii”. Zygmunt Bauman w rozmowie z Michaelem-Hviidem Jacobsenem i Keithem Testerem, przeł. Paweł Tomanek PWN, Warszawa 2014
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 43/2014
Artykuł pochodzi z dodatku Magazyn Literacki: Jak żyć? (9-10/2014)
