Reklama

Pojmanie

Pojmanie

04.01.2004
Czyta się kilka minut
Byłoby zaskakujące, gdyby schwytanie Saddama nie doprowadziło do spadku liczby ataków w Iraku na siły koalicji, irackich policjantów i innych Irakijczyków współpracujących z nowymi władzami, na umiarkowanych przywódców szyickich, międzynarodowe organizacje oraz na szyby i rurociągi, niezbędne do odbudowy państwa.
B

Byłoby inaczej, gdyby za atakami stali iraccy nacjonaliści, zaangażowani w - patrząc z punktu widzenia takiej formacji - walkę z najeźdźcą. Nacjonaliści nie poddają się po tym, jak ich przywódca zostaje pojmany. Przeciwnie, walczą wówczas z jeszcze większą zaciekłością.

Wiadomo jednak, że organizatorzy ataków nie są nacjonalistami - zamachy uderzały w siedziby ONZ i Czerwonego Krzyża, a zatem cele, których Irakijczycy walczący o niepodległość kraju raczej starannie by unikali. Trudno też pogodzić idee nacjonalizmu z atakami wymierzonymi w szyitów, stanowiących ponad 60 proc. ludności. Niektórzy Europejczycy - np. francuscy politycy - i niemal wszyscy Arabowie twierdzą, że przemoc w Iraku jest klasycznym ruchem oporu, porównywalnym do sowieckiej partyzantki czy francuskiego ruchu oporu z czasów II wojny światowej. Analogia jest fałszywa, także dlatego, że...

4398

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]