Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Paul Celan - wiersze

Paul Celan - wiersze

07.09.2010
Czyta się kilka minut
PAUL CELAN (właść. Paul Anczel) - niemieckojęzyczny poeta i tłumacz pochodzenia żydowskiego. Urodził się w 1920 r. w Czerniowcach. Od 1948 r. mieszkał w Paryżu. Zadebiutował w 1948 r. tomem wierszy "Piasek z urn". Kolejne jego tomy to: "Mak i pamięć" (1952), "Od progu do progu" (1955), "Krata mowy" (1959), "Róża niczyja" (1963), "Zwrot w oddychaniu" (1967), "Babie słońca" (1968) i tom pośmiertny "Śnieżna rola" (1971). Tłumaczył m.in. wiersze Mandelsztama, Błoka, Rimbauda, Valery’ego. Został uhonorowany Nagrodą Bremy (1958) i Nagrodą Büchnera (1960). Jego wiersze tłumaczyli na polski m.in. Ryszard Krynicki, Stanisław Jerzy Lec, Feliks Przybylak, Jakub Ekier, Jacek St. Buras. W 1970 r. Celan popełnił samobójstwo.
P

Paul Celan

Blisko, w łuku aorty,

w blasku krwi:

słowo blasku.

Matka Rachela

już nie płacze.

Już przeniesione,

co opłakane.

Ciche, w naczyniach wieńcowych,

nieobwiązane,

ziw, tamto światło.

Nadłamany rok

ze spleśniałymi brzegami

chleb obłędu.

Pij

z moich ust.

Tłumaczył Ryszard Krynicki

Przypis tłumacza:

Pierwszy wiersz pochodzi z tomu "Fadensonnen" (1968), drugi z wydanego pośmiertnie tomu "Schneepart" (1971). Hebrajskie słowo ziw znaczy blask (zob. rozdział o Szechinie w dziele Gershoma Scholema "Mistycyzm żydowski i jego główne kierunki"). Czytając "Blisko, w łuku aorty", warto pamiętać o poświęconym Nelly Sachs wierszu Celana "Zurych, Zum Storchen" z wcześniejszego tomu "Die Niemandsrose" / "Róża niczyja" (1963).

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]