Reklama

Kultura telewizji

Kultura telewizji

22.09.2009
Czyta się kilka minut
PiS i SLD podzieliły się radiowo- telewizyjnym łupem. Rady nadzorcze, zdominowane przez osoby reprezentujące obydwie partie, wybrały pełniących obowiązki prezesów: publicznego radia - Jarosława Hasińskiego (związanego z SLD) i publicznej telewizji - Bogusława Szwedę (związanego z PiS). Hasińskiemu wstępu do radia nikt nie bronił; Szwedy do budynku przy Woronicza nie wpuścił dotychczasowy prezes Piotr Farfał, którego... dyscyplinarnie zwolnił nowy zarząd.
W

W chwili, gdy zamykaliśmy ten numer "Tygodnika", telewizyjna farsa wciąż trwała, czemu z właściwą sobie "wyrozumiałością" przyglądali się przedstawiciele z koalicji PO-PSL - bohaterowie wprawdzie trzeciego, ale z pewnością nie trzeciorzędnego planu tej rozgrywki. A wszystko to działo się (i pewnie nadal się dzieje) w przededniu Kongresu Kultury Polskiej. Kultury, której częścią są media, a w szczególności publiczne radio i telewizja; kultury, której obraz wyznaczają nie tylko działania artystyczne, ale i polityczne; kultury, której coraz bardziej brakuje nam w codziennych zachowaniach.

Niekończąca się farsa wokół publicznego radia i telewizji ma z kulturą tyle wspólnego, ile nasza klasa polityczna z prawdziwą klasą.

798

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]