Tytułowy Atos, żyjący poza czasem muszkieter, spędza wieczór w nowojorskim barze. Opowiada barmanowi o swoich awanturniczych przygodach, przelotnych miłostkach, a nawet hollywoodzkich perypetiach (gdyby nie nadepnął na odcisk pewnemu producentowi, może dziś odbierałby Oscara).
„Atos w Ameryce i inne historie”: różnorodność i nieprzewidywalność
Barwny życiorys legendarnego szpadzisty stanowi kontrapunkt dla sytuacji, w której się znalazł – rozmowa z nieznajomym jest nie tyle pretekstem do fanfaronady, ile sposobem na ucieczkę przed samotnością. Atos jest reprezentatywnym bohaterem zbioru komiksowych miniatur Jasona. Norweg w swoim albumie przygląda się plątaninie uczuć, która powoduje zarówno muszkieterem, jak i szalonym naukowcem.
Wyjątkowość tych historii polega na nietuzinkowym połączeniu wątków obyczajowych z gatunkową pomysłowością, surrealizmem i absurdem. Jason sięga po motywy z kina science fiction, gangsterskich kryminałów oraz romansów płaszcza i szpady. Raz tworzy kinofilskie hołdy dla legendarnych filmów, takich jak „Mózg, który nie może umrzeć” Josepha Greena, innym razem snuje autotematyczną opowieść o rozpadzie związku.
Ta różnorodność i nieprzewidywalność jest jednym z największych autów „Atosa w Ameryce...” – tworzy atrakcyjny kontrast z oszczędną formą. Jason nie sili się na eksperymenty, lecz wcale nie musi – w jego komiksach postaci nie uzewnętrzniają emocji, a mimo to w ich zastygłych wyrazach twarzy skupia się sedno historii.
Jason, ATOS W AMERYCE I INNE HISTORIE, przeł. Jakub Syty, Wydawnictwo Kurc
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 28/2025
