Zawodowe bolączki Mai przypadają dziś w udziale rzeszy młodych dorosłych, stających przed najnowszymi wyzwaniami współczesności. 25-latka z komiksu Anny Poszepczyńskiej pracuje w agencji reklamowej wyrwanej wprost z memów – całe dnie poświęca na retuszowaniu zdjęć komicznie ponętnych modelek i modeli. Jej szef jest przekonany, że seks zawsze się sprzeda. Dziewczyna zdaje sobie z tego sprawę, ale trudno jej z tym empatyzować, ponieważ jest osobą aseksualną.
„Mój Daleki Bliski”: ożywczy punkt widzenia osoby aseksualnej
W „Moim Dalekim Bliskim” Poszepczyńska przybliża codzienność „asów”, akcentując niuanse, które często umykają w dyskusji o „czwartej orientacji”. Bycie aseksualnym nie wyklucza potrzeby bliskości. Mai zawieranie nowych znajomości od zawsze przychodziło z trudem. Gdy pewnego dnia na forum miłośników fizyki poznaje Aichiego, podobnego jej chłopaka z drugiego końca świata, życie dziewczyny nabiera rumieńców.
Znaczną część „Mojego Dalekiego Bliskiego” stanowi klasyczny, utrzymany w webkomiksowej estetyce romans, tematyzujący trudy związków na odległość. Ożywczy jest tu punkt widzenia osoby aseksualnej oraz poruszający zwrot akcji, który każe czytać komiks Poszepczyńskiej nie tyle jako modelowy przykład literatury new adult, ile komentarz na temat wpływu technologii (w tym AI) na relacje międzyludzkie oraz bliskości, której nie da się zapisać w systemie binarnym.
Anna Poszepczyńska, MÓJ DALEKI BLISKI, Timof Comics 2025
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 27/2025
