Reklama

Duch Sarajewa

Duch Sarajewa

17.02.2009
Czyta się kilka minut
Kiedyś uważane za jedyne miasto Jugosławii, gdzie w zgodzie żyli Bośniacy, Serbowie i Chorwaci; katolicy, prawosławni, muzułmanie i żydzi. Czy dlatego wybrano je na organizatora olimpiady? I co z tego zostało?
W

W świecie Sarajewo znane jest z trzech wydarzeń: zamachu Gavriło Principa na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda w 1914 r., który stał się katalizatorem I wojny światowej; kilkuletniego oblężenia przez Serbów w latach 90. - i właśnie z olimpiady zimowej w 1984 r. Jak widać, igrzyska to jedyna pozytywna pozycja tej listy.

Bo też od 8 do 19 lutego 1984 r. Sarajewo zorganizowało jedne z najlepszych zimowych olimpiad. O medale ubiegało się 1274 sportowców z całego świata, zarówno z Zachodu, jak i z państw komunistycznych (w końcu Igrzyska zorganizowano na poniekąd neutralnym gruncie ówczesnej Jugosławii). Impreza kosztowała ponad 130 mln dolarów, a miasto przygotowało się świetnie: wybudowano wioskę olimpijską (potem przebudowaną na osiedle mieszkaniowe), halę sportową, skocznię i tor bobslejowy, hotel Holiday Inn, powiększono lotnisko itd.

...

11435

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]