Carrie Prejean Boller: katolicyzm, antysemityzm i podziały w MAGA

Do grona prominentnych, nowych amerykańskich katolików, którzy będą nam w najbliższym czasie spędzać sen z powiek, dołączyła niedawno Carrie Prejean Boller. Dawna Miss California została rok temu katoliczką, tłumacząc odejście z ewangelikalnego chrześcijaństwa jego syjonizmem. 

Zaraz potem prezydent powołał ją, zwykłą matkę – jak sama o sobie mówi – do Komisji ds. Wolności Religijnej. Wyleciała z niej z hukiem w lutym tego roku i teraz opowiada, że jest prześladowana za swój katolicyzm. Planuje wyprodukować na ten temat film dokumentalny, na razie nagrywa wielogodzinne podkasty, na przykład z Tuckerem Carlsonem. 

W czasie komisyjnego wysłuchania na temat antysemityzmu Prejean Boller wielokrotnie konfrontowała panelistów z pytaniami o to, czy bycie katoliczką (które to wyznanie nie każe swym wiernym być syjonistami) oznacza, że jest antysemitką. A może wszyscy katolicy są antysemitami? 

Sięgnęła nawet po stary dobry argument: że Żydzi są winni śmierci Chrystusa. Zarzut bogobójstwa pojawił się w kontrze do definicji religijnego antysemityzmu według IHRA. Prejean Boller stwierdziła, że nie można przecież cenzurować chrześcijańskiej Biblii, w której jasno stoi napisane, że zabili.

Opowiadając o byciu prześladowaną za swoje religijne, katolickie przekonania, Prejean Boller odnosi się do jakiejś niezaktualizowanej wersji katolicyzmu. Opowiada wciąż o 2 tys. lat nauczania i Ojcach Kościoła, zasłaniając nimi swoje tezy. Owszem, u Ojców Kościoła antyjudaizm jest jak powietrze. Na tym właśnie polegał trud zmiany nauczania na Soborze Watykańskim II, że trzeba było zakwestionować kawał tradycji Kościoła. Zrobiliśmy to jednak również po to, by uzdrowić samych siebie ze złej teologii, opartej na wypaczonym obrazie Boga, który porzuca swój lud.

Prejean Boller w podkastach z konserwatywnymi katolikami zasmuca się nad brakiem odwagi biskupów Barrona i Dolana, również członków tej komisji, którzy nie stanęli w jej obronie. Co więcej, Barron w rozmowie z Benem Shapiro mówił, że przymierze Żydów z Bogiem jest ważne, a to już jej zdaniem jest smutne i niezgodne z Biblią i tradycją. 

Słowem, Carry Prejean Boller nie jest może tak elokwentna jak Paweł Lisicki czy ks. prof. Waldemar Chrostowski, ale mówi dość podobne rzeczy, tylko prościej. I nie musi dokonywać fantazyjnych interpretacji słów Jana Pawła II – po prostu wie swoje. 

Rozwścieczona usunięciem z komisji i mając poczucie religijnego prześladowania, przy okazji obnaża nowe konflikty i podziały w ruchu MAGA. Bo to, że wśród młodszego skrzydła Republikanów popularny stał się antysemityzm, da się zauważyć.

Można jej w sumie wierzyć, że naciski na nią próbowała wywierać pastorka Paula White-Cain, prominentna syjonistka, duchowa doradczyni Trumpa. Ta sama, która w Wielkim Tygodniu porównała go do cierpiącego Jezusa. Carry z przekąsem mówi, że pewnie myśleli, że jest głupią blondynką, na niczym nieznającą się dawną miss i da się zdominować. Och, jak się mylili.

Widać, że wewnątrz ruchu następuje konfrontacja z ewangelikalnymi syjonistami, zwłaszcza w kontekście wojny z Iranem i wątpliwościami, jakie ona budzi. Dlatego rozzłoszczona Prejean Boller, znająca Trumpa jeszcze z czasu konkursu piękności wygranego w 2009 r., dziś pyta: czy jesteś prezydentem USA czy Izraela? Niczym ideowa siostra Grzegorza Brauna, który też rozwodzi się o USA idącym na pasku państwa na „I”, zamieszkałego przez ludzi na „Ż”. 

Może to i pocieszające, że nie tylko wśród polskich katolików nowe nauczanie Kościoła katolickiego o Żydach słabo się przyjęło. Wygodniej się temu przyglądać z dystansu, przez ocean, gdy jest to po amerykańsku malowniczo egzotyczne. Trudniej patrzeć na swojską, krajową wersję.

Choć u nas też miesza się krytyka Izraela (dopuszczalna) z najbardziej tradycyjnym przedsoborowym nauczaniem o Żydach. A wszystko to w sosie oburzenia prawicowych komentatorów na episkopat i insynuacji o naciskach na kardynała Rysia, który przygotował budzący kontrowersje list, złożony w większości z cytatów z polskiego papieża.

Odpowiedzią na to wzburzenie jest ze strony kolektywu biskupów cisza. Nie doprecyzowanie, nie polemika. Cisza. Jak zawsze, bo ciszą był przecież brak aktywnego nauczania, choćby własnych seminarzystów, o nowej teologii judaizmu. Ciszą było tolerowanie wywodów ks. prof. Chrostowskiego, które podważają od lat posoborowe nauczanie. Teraz to, co ignorowane i tolerowane, odpowiedziało głosem publicystów i youtuberów, dystansując się od listu i spierając się z nim. 

Gorzej nawet, gdy piszę ten felieton w Wielkim Tygodniu, słyszę, że księża namawiają się, by czytać modlitwę wielkopiątkową za Żydów w źle przetłumaczonej wersji, do niedawna obowiązującej w mszałach (teraz rozesłano korekty). Przez lata modlono się bowiem – z powodu błędnego tłumaczenia na polski – za naród niegdyś wybrany, choć nie tak stoi w oryginale.

Wielkanocna rebelia liturgiczna to może mały gest, ale znaczący. Gest odrzucenia Soboru Watykańskiego II. Być może również w twojej i mojej parafii.