Reklama

Tranzyt: jak się wykrywa egzoplanety

Tranzyt: jak się wykrywa egzoplanety

13.10.2014
Czyta się kilka minut
Najbliższa nam egzoplaneta jest dla obserwatora ziemskiego mniej więcej tej wielkości, co piłka położona na powierzchni Księżyca. Najdalsze – wielkości umieszczonego na Księżycu pierwotniaka.
E

Egzoplanety wykrywa się więc głównie przez precyzyjny, długotrwały pomiar natężenia światła gwiazd – taką metodą posługuje się m.in. odchodzący powoli na emeryturę teleskop kosmiczny Kepler.
Jeśli wyobrazimy sobie morze gwiazd „rozsypanych” w przestrzeni, orbity obiegających je planet będą ustawione pod najróżniejszymi kątami względem ziemskiego obserwatora. Niektóre układy planetarne widzimy więc „z góry”, inne pod kątem, jeszcze inne zaś „z boku”. W ostatnim przypadku każda planeta danego układu będzie co jakiś czas – ściśle mówiąc, raz na swój rok – przechodziła przed macierzystą gwiazdą (to tzw. tranzyt), a pół roku później na chwilę się za nią schowa.
Z naszej perspektywy oznacza to delikatne, ale i regularne osłabienie intensywności światła tej gwiazdy na czas, w którym niewielki fragment jej tarczy zostaje zasłonięty przez planetę. Systematyczna (i bardzo pomysłowa!) analiza takiego sygnału, czasem uzupełniana innymi źródłami danych, pozwala wyczytać z niego takie informacje jak rozmiar planety, jej odległość od gwiazdy czy nawet masę i przybliżony skład chemiczny.

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]