PRZEMYSŁAW WILCZYŃSKI: Siedmioro kandydatów na prezydenta Warszawy przejechało – na Wasze zaproszenie – 650-metrową trasę z siedziby Integracji przy ul. Andersa do bram ratusza na ręcznych wózkach. Co zobaczyli?
PIOTR PAWŁOWSKI: Krętą, naszpikowaną przeszkodami drogę. Np. to, że tzw. ułatwienia nie powinny ograniczać się do podjazdów. Co z tego, że do naszego biura taki podjazd prowadzi, skoro wcześniej jest kostka brukowa.
Na której jeden z kandydatów – jak się wyraził – „prawie fiknął”.
Mam nadzieję, że kandydaci zdali sobie sprawę, jak wiele popełnia się w Polsce błędów architektonicznych. Ale ta krótka trasa to był tylko pretekst do dyskusji o tym, czego zwykle nie dostrzegamy. Np., że niepełnosprawność to nie tylko poruszanie się na wózku – wiele jest w Polsce osób niesłyszących, niewidomych czy tych z niepełnosprawnością intelektualną; że – wbrew odpowiedzi jednego z kandydatów w teście, który zrobiliśmy przy okazji – osób z niepełnosprawnościami jest w Polsce nie 2 mln, ale wielokrotnie więcej; że nie dzielimy się wcale na „pełnosprawnych” i „niepełnosprawnych”, tylko żyjemy wszyscy w społeczeństwie osób z różnymi potrzebami. Seniorzy mieszkający w blokach przy tej trasie mają te same problemy. Co więcej: ten sam tor przeszkód pokonują rodzice prowadzący wózki czy kobiety na obcasach. To był spacer w poszukiwaniu wspólnych wartości. I empatii.
Ale najpoważniejsi kandydaci się nie pojawili.
Nie chcę nikogo oceniać, ale mogę powiedzieć jedno: informacja o tym wydarzeniu do wszystkich dotarła. Rafał Trzaskowski przysłał swojego kandydata na wiceprezydenta. Patryk Jaki nie przysłał nikogo.
Po sierpniowym proteście osób z niepełnosprawnościami w Sejmie zaroiło od optymistycznych diagnoz: oto temat ten – mówiono – wkroczył na stałe do polityki. Wkroczył?
Odpowiedzią na pana pytanie jest absencja wspomnianych kandydatów… Ale nie tylko. Jestem właśnie na Europejskim Forum Nowych Idei w Sopocie. Odbywa się tu wiele ciekawych dyskusji – tematu niepełnosprawności nie ma w ogóle. Wcześniej odbywało się Forum Ekonomiczne w Krynicy. Było ponad 400 paneli, ale żadnego na ten temat. Mało tego: symbolem Krynicy, która rozbudowuje się przecież i przekształca na potrzeby Forum, są schody, schody i jeszcze raz schody. Niestety: długofalowo ten protest wiele nie zmienił. ©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 41/2018
