Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Puls świata

Puls świata

24.06.2014
Czyta się kilka minut
Tytułowe „Pulsary” to gwiazdy emitujące rytmiczne promieniowanie elektromagnetyczne. Może ono przyjąć postać promieniowania radiowego, rentgenowskiego lub widzialnego.
W

W wierszach Sobola tym trzem sposobom przejawiania się promieni odpowiadają trzy rodzaje doświadczenia rzeczywistości. Poeta raz nasłuchuje „komunikatów”, które wysyłane są przez osoby lub rzeczy (także miejsca), innym razem wpatruje się w powierzchnię świata, próbuje objąć spojrzeniem jego tymczasowy kształt. Od czasu do czasu stara się również przebić do wnętrza, by uchwycić rządzące rzeczywistością prawa (przede wszystkim prawa natury). Każde z tych przedsięwzięć – choć wydaje się nieodzowne i w gruncie rzeczy nieuchronne, bo nie sposób z niego zrezygnować – ostatecznie kończy się fiaskiem.
Sobol wątpi w nasze zdolności poznawcze i wskazuje na ograniczony charakter naszej wiedzy (najwyraźniej czyni to w ironicznym cyklu, którego bohaterem jest pan Orkusz, emerytowany profesor języków martwych). Świat – zdaje się mówić poeta – nie domaga się od nas żadnej reakcji czy interwencji, nie skrywa żadnego sensu ani też nie czeka na naszą interpretację, która ów sens mu narzuci. To my uporczywie poszukujemy znaczeń, do znudzenia powtarzając te same czynności: daremnie zmuszamy język (a za jego pośrednictwem umysł i ciało), by zaczął pracować we właściwym rzeczywistości rytmie. Pochwycił i powtórzył jej puls.

Michał Sobol, „Pulsary”, Nisza, Warszawa 2013

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Urodzony w 1978 roku. Filozof literatury, eseista, redaktor, krytyk i tłumacz. Dyrektor programowy Festiwalu Conrada. Redaktor działu kultury „Tygodnika Powszechnego”. Dyrektor programów...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]