Reklama

Pochówek dla sojusznika

Pochówek dla sojusznika

07.08.2016
Czyta się kilka minut
W 1920 r. po stronie Polski walczyli z bolszewikami sprzymierzeńcy: Ukraińcy, Białorusini, „biali” Rosjanie. W tym – Kozacy dońscy. Dwóch z nich dopiero teraz otrzymało swoje groby.
Musiało upłynąć niemal całe stulecie, aby w Lublinie pochowano godnie dwóch dońskich Kozaków, w 1920 r. sojuszników Polski. Fot. Archiwum autora
B

Bitewny chaos. Okrzyki, przekleństwa, wezwania Matki Boskiej, wybuchy pocisków. Ktoś spada z konia, ktoś ucieka. Ktoś, zapewne dowódca, wraz z grupą żołnierzy obserwuje starcie przez lornetkę, stojąc na drodze. Od strony lasu nadlatuje kolejny pocisk, eksploduje, lecz nikogo nie rani.
Na podwórko Podolców zwożą dwa ciała: to młodzi chłopcy, pokłuci straszliwie szablami. Jeden w samej bieliźnie, drugi w koszuli. Jest upał, przewala się front, nie ma czasu na wiezienie zwłok na cmentarz. Za chwilę obaj spoczną w prowizorycznej mogile, przysypani gałęziami i ziemią. Pochowani nogami w stronę drogi, obok siebie. Nad grobem stanie krzyż.
Ludzie będą potem mówić, że to „dońskie kozaki”. Legenda o „kozaku”, który został trafiony, ale i tak biegł dalej bez głowy, krąży po wsi do dzisiaj.
Oczami dziecka
Ten epizod z wojny polsko-bolszewickiej 1920 r....

12594

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]