Reklama

Niedokończona rewolucja

Niedokończona rewolucja

16.10.2018
Czyta się kilka minut
Jan Paweł II zdawał sobie sprawę, że kwestia prymatu papieskiego jest największą przeszkodą na drodze do jedności chrześcijaństwa. Uważał, że zmieniona forma sprawowania prymatu musi eksponować służbę miłości, jedności i różnorodności w chrześcijaństwie, nie zaś dominacji i uniformizacji. W encyklice „Ut unum sint” dostrzegł potrzebę rezygnacji z nazywania innych chrześcijan „braćmi odłączonymi”.
1

12 czerwca 1984 r. Jan Paweł II przybył do siedziby Światowej Rady Kościołów w Genewie. Podczas przemówienia ks. Philipa Pottera, ówczesnego sekretarza generalnego tej największej na świecie organizacji ekumenicznej, siedział przy jego pulpicie na metalowym, ruchomym krześle, w jednym rzędzie z przedstawicielami innych Kościołów. Głębia wymowy tego widoku ujawnia się szczególnie w kontekście słów, jakie biskup Rzymu skierował wówczas do zebranych.

Kluczowym tematem wystąpienia Jana Pawła II była sprawa prymatu papieskiego, największej przeszkody na drodze do jedności chrześcijaństwa. Papież, wspominając tę trudność, podkreślił jednak, że „jeśli ruch ekumeniczny jest rzeczywiście ożywiany przez Ducha Świętego”, muszą znaleźć się sposoby, by podjąć pytanie o prymat papieski w pojednanym chrześcijaństwie. Genewskie „zmieszanie się” Jana Pawła II ze zwierzchnikami innych Kościołów...

5504

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]