Reklama

Lepsze od zła

Lepsze od zła

22.08.2004
Czyta się kilka minut
Moje spotkania z dziełem Miłoszem zaczęły się 24 lata temu. Kiedy w 1990 roku pierwszy raz zobaczyłem poetę, jako jeden z tłumu, na spotkaniu w Krakowie, uważałem to za spełnienie życiowych marzeń. Kiedy rok później w Pradze poznałem go osobiście - dzięki życzliwości Michała Klingera - nie wierzyłem prawie w swoje szczęście. A potem przyszły spotkania w moim Ołomuńcu i w Krakowie - ostatnie pod koniec zeszłego roku. Czuję wielką wdzięczność wobec losu.
Z

Z niezliczonych rzeczy, którymi zostałem obdarowany, wymienię myśl, wyrażoną w harwardzkich sześciu wykładach: że czymś innym jest przebywanie w czyśćcu zwątpienia, a czym innym lubienie tego miejsca. A więc - jak rozumiem - nie wolno uciekać w złudzenia przed doświadczonym złem, ale nie wolno też złem się delektować. To naturalnie polemika z wpływowymi tendencjami w sztuce, ale ta myśl ma wymiar estetyczny, etyczny i poznawczy dla życia i twórczości nie tylko poety. Zło bywa nie do wytrzymania, ale istniejemy jednak dla piękna, miłości, wiary, nadziei. Lub, by powiedzieć skromniej, one są lepsze od zła.

Czuję straszny smutek, ale rzadko kiedy smutek tak głęboko łączy się z poczuciem wdzięczności.

Václav Burian jest tłumaczem poezji Miłosza na język czeski.

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]