Reklama

Łagodny posmak Orientu

Łagodny posmak Orientu

24.11.2006
Czyta się kilka minut
Po miesiącach przygotowań ruszył nowy globalny, anglojęzyczny kanał informacyjny: Al-Dżazira International. Chyba nikt się nie spodziewał, że stacja - założona w 1996 r. za 150 mln dolarów przez emira Kataru - zdobędzie taką popularność. Na świecie to dziś jedna z najlepiej rozpoznawanych marek medialnych.
N

Na Zachodzie Al-Dżazira nazywana jest często "telewizją terrorystów" lub "tubą propagandową Al-Kaidy" - głównie dlatego, że pokazuje materiały z przesłaniami Bin Ladena i jemu podobnych. Nie lubi jej wielu przedstawicieli amerykańskich mediów: oskarżają ją o antyamerykańskość i związki z ugrupowaniami fundamentalistycznymi. Dla Ivana Scotta, korespondenta stacji telewizyjnej CBS akredytowanego przy Pentagonie, "powiązania Al-Dżaziry z Al-Kaidą są oczywiste, jeśli nie samej stacji, to przynajmniej wielu z jej korespondentów". Bill Cowan, ekspert od terroryzmu w stacji Fox News i były członek jednostek antyterrorystycznych, nie ma wątpliwości, że "Al-Dżazira ma operacyjne kontakty z Al-Kaidą".

Jednak sławę telewizja ta zdobyła nie tylko dzięki pokazywaniu Bin Ladena, ale głównie dlatego, że jest jedną z najlepiej poinformowanych i kompetentnych stacji...

7869

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]