Długi, dajmy na to, weekend

A to jest jedyny tramwaj w Tarnowie, z kawą. No i jak ma się jakiś ciapaty wysadzić, to na pewno tutaj przylezie i się wysadzi. Przecież metra nie ma, nie?

Filmiki z kotkami w internecie – takie jest następne pokolenie naszych genów. Jeśli kobiety to pomidory, mężczyźni to keczup.

Tato, co to jest satyryzm? Satyr to taki pół człowiek, pół kozioł i ma różki, nóżki owłosione, kopyta... Nie, nie wiem, z czego żyje. Z odsetek od kredytu we frankach.

Włączam telewizor, a tam satelita. Film o pięciu siostrach-narkomankach. Nawet ciekawy. Ludzie to dopiero mają problemy. Wczoraj pewnie śnieg gdzieś tam spadł.

Córka mi poszła ze szkołą na historycznego „Roja”, przymusowo, wiadomo, na faktach autentycznych patriotycznych, wyklętych. Wraca, jakaś taka nieswoja, aż wreszcie mówi: najgorsze w tym filmie było, że brakowało mi rąk, żeby zasłonić jednocześnie oczy i uszy. A „Rój” długi.

Ja już nic nie robię, nic robić nie muszę, moje życie jest jak jeden długi weekend. Leżę, się wachluję, i wydaję wszystko na zdrapki. I kto mi zabroni? No i dużo inwestuję w siebie – w jedzenie. To wolny kraj.

Koleżanka wierzy w Hello Kitty, że to jest Bóg. Bo jest zepsuta przez internet. A ja mam nadzieję na hologram Jezusa. Był Tupac, był Jackson, czas na coś większego.

Zięcia mam całkiem obrotnego... Czy przystojny? Gdyby mu odciąć twarz, to bardzo przystojny. Ale mniejsza o to... chodźmy se z łuku postrzelać ręką w stroju krakowskim.

No i on na randce powiedział, że ja bardzo mądrze potrafię rozmawiać, że mam bardzo mądre zdania, ale jak coś palnę, to masakra, hi, hi, hi.

Taki mały, ze wzrokiem tasiemca. Omiótł go pan wzrokiem dwa dni temu... No, nie mam teraz przy sobie jego zdjęcia.

Jestem za Trumpem, tylko nazwisko ma jakieś takie dziwne. Duży, bogaty, z włosami, mówi, jak jest. Szkoda, że nie u nas. U nas jeden wielki Meksyk.

Życie nie jest kolorowe jak jarmarek. W głowie się nie mieści. ©