Reklama

Anton Bruckner, 4 Symfonia „Romantique" Es-dur

Anton Bruckner, 4 Symfonia „Romantique" Es-dur

12.09.2006
Czyta się kilka minut
Na większości karykatur Anton Bruckner przedstawiany jest jako jegomość monstrualnych rozmiarów, w dodatku otyły i łysawy. Nieproporcjonalnie wielka głowa, flegmatyczne ciało, bezmyślny wyraz twarzy automatycznie przywodzą na myśl osobę umysłowo ociężałą.
"

"Wielkie dziecko" - jak pisał Otto Keller, szczute i prześladowane przez trójkę sztandarowych wiedeńskich krytyków: Hanslicka ("Wasza Cesarska Mość, mam tylko jedną prośbę: proszę powiedzieć Hanslickowi, żeby nie pisał o mnie tak krytycznie!"), Kalbecka i Heubergera. Z jednej strony ktoś o żelaznej konstrukcji cielesnej, z drugiej jednak - o płochliwej i przesadnie wrażliwej naturze. Kiedyś Freud próbował wyjaśnić ten paradoks, dzisiaj muzykę Brucknera bierze na warsztat dyrygent mający do dyspozycji orkiestrę złożoną z muzyków używających instrumentów dawnych, a legitymujący się również dyplomem psychiatrii.

Słuchając Symfonii "Romantycznej" w wykonaniu Philippe'a Herreweghe nie ulega wątpliwości, że programowość zawarta w tytule i podtytułach poszczególnych części jest jedynie umowna. Transparentność, lekkość brzmienia (tu wyjątek dla charakterystycznej...

2007

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]