Pierwsza Dama odmówiła zarówno udostępnienia listy osób fizycznych sponsorujących jej fundację, bo uznała to za niezgodne z prawem, jak listy sponsorujących firm, choć przyznała, że tej komisja ma prawo się domagać. Nie ustalono więc wiele w ważnej kwestii, czy darczyńcy traktowali wpłaty na fundację jako formę lobbingu na rzecz swoich interesów w Pałacu Prezydenckim.
Żona Prezydenta powtórzyła tezę, że wszystko jedno, skąd pochodzą pieniądze na charytatywną fundację, nawet jeśli jej biuro mieści się w siedzibie Prezydenta. Poza tym nie jest zainteresowana wyjaśnieniem uzasadnionych podejrzeń, czy sponsorzy wbrew jej woli i bez jej wiedzy, nie wykorzystywali fundacji “Porozumienie bez barier" do niecnych celów. W sporze, czy osoby ze świecznika powinny w życiu publicznym dawać przykład większej, czy mniejszej przejrzystości, wybrała tę drugą opcję. Szkoda. Fundacja Pierwszej Damy zrobiła dużo dla dzieci, mogła też zrobić coś ważnego dla dorosłych.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 27/2005
