„Z nakazu Boga”: co Izraelczycy myślą o wojnie w Strefie Gazy

Zazwyczaj najpiękniejsze rzeczy można zobaczyć po zachodzie słońca” – mówi autorce na pierwszych kartach książki Ariel, młody Izraelczyk. To, co faktycznie ma na myśli, szokuje: niebo rozświetla się wtedy na czerwono. Chodzi mu oczywiście o codzienne bombardowania w Strefie Gazy, które obserwuje z bratem ze znajdującego się niedaleko palestyńskiej eksklawy wzgórza Kobi. Jego zdanie możemy poznać dzięki Karolinie Wójcickiej i jej książce „Z nakazu Boga”.

Choć to debiut, mamy do czynienia z niezwykle staromodną – w najlepszym tego słowa znaczeniu – pracą dziennikarską. Autorka „Dziennika Gazety Prawnej” podjęła się próby wyjaśnienia, co o trwającej ponad dwa lata wojnie sądzą Izraelczycy. Na kartach książki poznajemy słowa przedstawicieli różnych tamtejszych warstw społecznych. Wójcicka rozmawia z fanatykami – co już widzieliśmy. Ale także z będącymi w mniejszości działaczami pokojowymi. „Moim zadaniem jest przekonać Izraelczyków, że po drugiej stronie granicy rozgrywa się tragedia” – mówi jej aktywista Alon-Lee Green.

Większość bohaterów tej książki jest jednak głucha na apele Greena i garstki podobnie mu myślących. Gdzieś pośrodku jest były premier Izraela Ehud Olmert, który nie żałuje swoich decyzji z czasów, gdy dowodził izraelską armią czy rządem, a dziś jest jednym z głosów krytycznych wobec polityki premiera Netanjahu w Strefie Gazy.

Trudno tej książce zarzucić stronniczość czy odejście od dziennikarskich zasad na rzecz aktywizmu – co w tym temacie częste. Czytelnicy dostają narzędzia, by wyrobić sobie własne zdanie na temat wydarzeń, osób i społeczności. Wnioski te najprawdopodobniej nie będą optymistyczne, a gdyby ktoś szukał nadziei, to w tej książce znajdzie jej niewiele.

Za to jeśli ktoś przez ostatnie lata zadawał sobie pytanie – jak to możliwe, że naród głoszący hasło „Nigdy więcej” jest dziś oskarżany o przeprowadzanie ludobójstwa – książka Wójcickiej może znacznie przybliżyć do zrozumienia tego stanu rzeczy.