„Kiedyś wszyscy byliśmy tu ludźmi”: Palestyńczycy opowiadają o okupacji

Choć reportażystka Dalia Mikulska podróżuje po Izraelu i Palestynie, rozmawiając z przedstawicielami obu zwaśnionych narodów, jest to przede wszystkim historia Palestyńczyków: ich utraconej ziemi, bezskutecznej walki o jej odzyskanie i uporczywego trwania na swoim pomimo codziennych upokorzeń. Opowieść o murze, blokpostach, wszechobecnej kontroli i pogardzie żołnierzy. I o tym, jak zachować godność w realiach okupacji.

Jako że autorka nie mogła wjechać do Strefy Gazy, książka opowiada głównie o Zachodnim Brzegu. O sytuacji w enklawie dowiadujemy się z ust ocalałych – szczęśliwych posiadaczy podwójnego obywatelstwa lub zasobnego portfela, które umożliwiły im ewakuację do Europy. Narracyjną osią jest z kolei życie byłego, zresocjalizowanego bojownika Hamasu.

Za wywiad z nim, opublikowany w „Dużym Formacie”, spotkała Mikulską ostra krytyka, w myśl zasady, że z terrorystami się nie rozmawia. Tym, którzy twierdzą, że autorka im sprzyja, można jedynie poradzić, by zapoznali się z tą historią do końca.

Mimo że nie brak tu trudnych wątków, wszystkie będą zrozumiałe nawet dla osób niezaznajomionych z historią konfliktu. Z kolei czytelnik, który od ponad dwóch lat słucha głównie suchych medialnych doniesień o anonimowych ofiarach izraelskiej rzezi, liczonych już w dziesiątkach tysięcy, doceni głos żywych, zarejestrowany przez autorkę.