Teraz, na koniec, musieli czekać ponad dwa miesiące, by poznać wyniki matury. Można się domyślać, że świetnie odrobili lekcje z tematów: “co robić, gdy zdało się dobrze"; “co wybrać, gdy nie zdało się dość dobrze, by otrzymać indeks na wybranym kierunku"; “co kogo czeka, gdy nie zdał"; “a jeśli egzaminator się pomyli"... Warianty można mnożyć. Przecież o przyjęcie na uczelnie będą się też ubiegać maturzyści, którzy zdawali egzamin w starej formule (poza absolwentami z lat poprzednich, choćby tegoroczni maturzyści z techników) i właściwie każda uczelnia opracowała swoje sposoby radzenia sobie z tą komplikacją. Co gorsze, niepokojów nie osładza świadomość, że nie trzeba zdawać egzaminów wstępnych: uczelnie od dawna zapowiadają na niektórych kierunkach tzw. rozmowy kwalifikacyjne. Ich przejście może być tym trudniejsze, że rozmowa ma charakter mniej sformalizowany niż egzamin.
Wyniki matur planowano ogłosić w połowie, a nie pod koniec czerwca - skutki chybionych wyliczeń ponoszą uczniowie: poza stresem czekania, konieczność szybkiego dostarczenia świadectw na uczelnię. Dotąd niejeden raz mieli okazję przekonać się, że muszą podporządkować się odgórnym decyzjom (nic w tym zresztą dziwnego, z tym kojarzy się większość szkół), a gdy coś nie zadziała, “mają sobie radzić". Twarda szkoła. Trudno się w niej nauczyć zaufania do władzy.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 27/2005
